กังวลจริงอย่างที่กู้ชิงคาดเดา เพราะการถกเถียงกันของสำนักชิงซาน แสดงให้เห็นว่าภายในสำนักชิงซานมีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับเรื่องที่ยอดเขาเสินม่ออยากจะทำ
ถ้าสุดท้ายสำนักชิงซานเลือกที่จะไม่สนใจเรื่องนี้ เช่นนั้นแผนการของจิ๋งจิ่วจะสำเร็จได้อย่างไร?
ส่วนเรื่องที่ว่าในเวลานี้จิ๋งจิ่วกำลังทำอะไรอยู่ในคุกสะกดมาร มีอันตรายอะไรหรือไม่ ลู่กั๋วกงกระทั่งคิดก็ไม่กล้าคิด
ในวันที่สองหลังจากจิ๋งจิ่วเข้าไปในคุกสะกดมาร ลู่กั๋วกงได้หาวิธีตรวจสอบจนแน่ใจว่าเขาได้หนีออกไปจากห้องขังแล้ว เช่นนั้นตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน？
……
……
แสงดาวลอดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง
กู้ชิงขัดสมาธิอยู่บนพื้น หลับตาทำสมาธิ แต่ในใจประเดี๋ยวก็คิดถึงความปลอดภัยของอาจารย์ ประเดี๋ยวก็คิดถึงเรื่องที่จะเข้าไปในวังวันพรุ่งนี้ ใจแห่งเต๋ายากจะสงบ
เขาลุกขึ้นยืน เดินมาหน้าโต๊ะ มองดูกระดานหมากล้อมที่เลื่องชื่อกระดานนั้น แต่กลับพบว่าตัวเองดูอย่างไรก็ไม่เข้าใจ จึงได้แต่เดินมาริมหน้าต่าง มองดูท้องฟ้ายามค่ำคืน
ภายในท้องฟ้ายามค่ำคืนมีเสียงแมวร้องดังขึ้นมา ไม่รู้ว่าดังมาจากไหน
เสียงแมวร้องมิได้ดังนัก แล้วก็มิได้ฟังดูแย่ น่าจะมิใช่กำลังติดสัด
แมวขาวตัวหนึ่งปรากฏอยู่บนขอบหน้าต่างราวกับผีตัวหนึ่ง
กู้ชิงตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบทำการคารวะ “คารวะท่านไป๋กุ่ย”
อาต้ามิได้ติดตามจิ๋งจิ่วไป เรื่องนี้ค่อนข้างเหนือความคาดหมายของเขา แล้วก็ทำให้เขายิ่งรู้สึกกังวลใจ
แมวขาวเงย
