เวลานี้ ดูแล้วเหมือนกับบัณฑิตป่วยหนักที่หลบหนีออกมาอย่างยากลำบากจากวัดร้างที่เกิดเพลิงไหม้
สีหน้าของจักรพรรดิแห่งหมิงยิ่งขาวซีด มองดูจิ๋งจิ่ว นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
ตัวเขาที่ถูกสะกดเอาไว้หกร้อยปีนั้นอ่อนแอลงอย่างมากจริงๆ ด้วย เดิมเขาคิดว่าในเมื่อจิ๋งจิ่วเป็นศิษย์ของไท่ผิง ถึงแม้จะสภาวะจะยังต่ำต้อย แต่ก็น่าจะทนได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือจิ๋งจิ่วกลับทนได้จนถึงท้ายที่สุด แล้วก็ยิ่งคิดไม่ถึงว่าวิชาที่ตัวเองเก็บซ่อนเอาไว้จะเปล่าประโยชน์
จักรพรรดิแห่งหมิงมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงของตัวเองอยู่บนตัวจิ๋งจิ่ว
ในตอนที่จิ๋งจิ่วต่อสู้กับเพลิงวิญญาณ เขาได้ใช้หัตถ์แห่งยมโลกค้นตัวจิ๋งจิ่วรอบหนึ่ง แต่กลับหาไม่พบ แม้แต่ภาชนะแห่งความว่างเปล่าสักชิ้นก็หาไม่พบ
ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงแอบซ่อนอยู่ที่ไหนกันแน่?
จักรพรรดิแห่งหมิงเพิ่มความเข้มข้นในการเชื่อมต่อระหว่างลัญจกรแห่งจักพรรดิหมิงและตัวเองอย่างไม่ลังเล ใช้หัตถ์แห่งยมโลกค้นหาต่อไปข้างหน้า ในที่สุดก็มาถึงพื้นที่ว่างที่ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงอยู่
แต่แม้นจะใช้เวลายาวนานขนาดนี้ หัตถ์แห่งยมโลกก็ยังไม่สามารถนำเอาลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงกลับมาได้ เพราะ..พื้นที่ว่างแห่งนั้นกว้างใหญ่เกินไป
พื้นที่ว่างในคุกสะกดมารนั้นใหญ่โตอย่างมาก แต่เมื่อเทียบกับพื้นที่ว่างแห่งนั้นก็ยังมิอาจเทียบได้
จักรพรรดิแห่งหมิงไม่เคยเห็นพื้นที่ว่างแบ
