รู้ว่าลอยอยู่ในความมืดมาแล้วกี่วัน ในที่สุดเขาก็หยุดลง
ความจริงเขารับรู้ไม่ได้ว่าตนเองหยุดลงแล้ว เพียงแต่ใจแห่งเต๋าของเขาขยับเล็กน้อย เขาจึงลืมตาขึ้นมา
เบื้องหน้าของเขาเป็นเงาแถบหนึ่ง สีขาวและสีดำผสมเข้าด้วยกัน ไม่สามารถแยกจากกันได้
ในชั่วพริบตาที่เขามองดูเงานั้น เงาแถบนั้นพลันเกิดการเปลี่ยนแปลง มันแตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จากนั้นรวมตัวกันใหม่อีกครั้ง กลายเป็นภาพภาพใหม่
ภูเขาสีเขียว ดินโคลนสีแดง ทะเลสาบใสกระจ่าง ท่องฟ้าสีคราม ดอกไม้สีม่วง นกสีน้ำตาล
ทั่วทุกที่เต็มไปด้วยสีสัน ไม่มีสีขาวดำอีกต่อไป
มีคนผู้หนึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่
เสื้อผ้าบนร่างกายเขาเต็มไปด้วยสีสันจนไม่อาจนิยามได้ ราวกับว่าเอาทุกสีสันบนโลกมาแต่งแต้มเอาไว้บนนั้น
………………………………………………………………….
[1]จงรื่อ (终日) หมายความว่า ตลอดทั้งวัน
[2]ไท่ฉาง (太常) คือชื่อตำแหน่งของขุนนางในสมัยก่อน ในอีกแง่หนึ่งสามารถแปลว่าคงที่ไม่เปลี่ยนแปลงก็ได้ แต่ในที่นี่น่าจะพ้องเสียงกับคำว่า（肠）ที่แปลว่าลำไส้
[3]ฉาง ในที่นี้คือตัวอักษร常
