เคยรับปากว่าจะช่วยข้า”
นางมองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวอย่างจริงจัง “คงมิใช่แค่ว่าส่งเนื้อตากแห้งมาให้แล้วก็จบหรอกนะ?”
จริงจังก็เพราะร้อนใจ ร้อนใจก็เพราะหวาดกลัว
หลายปีมานี้ฝ่าบาทดีกับนาง แต่กลุ่มอำนาจที่ยืนอยู่เบื้องหลังจิ่งซินนั้นแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ
นางเป็นปีศาจจิ้งจอกที่ถนัดในการล่อลวงจิตใจผู้คน แต่นางไม่สามารถที่จะทำให้ยอดคนแห่งโลกบำเพ็ญพรตที่น่ากลัวเหล่านั้นกลายมาเป็นผู้คุ้มครองของตัวเองได้
นางทำได้แค่เพียงใช้สติปัญญาอันน่าสงสารของตัวเองครุ่นคิดเรื่องเหล่านี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งสิ้นหวัง
ยอดเขาเสินม่อเป็นแค่ยอดเขาหนึ่งในยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานเท่านั้น ถึงแม้จะเป็นผู้สืบทอดของนักพรตจิ่งหยาง แต่คนที่อยู่ในยอดเขาก็ล้วนแต่เป็นคนหนุ่มสาว สภาวะและความอาวุโสล้วนแต่ยังไม่มากพอ
พวกเขาจะรับความกดดันจากสำนักจงโจวและเรือนอี้เหมาได้อย่างไร?
อีกหลายสิบปีหลังจากนี้เมื่อจิ่งซินขึ้นครองบัลลังก์ ลูกของนางจะทำอย่างไร?
จิ๋งจิ่วไม่ได้ตอบคำถามของนาง หากแต่กล่าวว่า “ข้าอยากดูเด็กคนนั้นหน่อย”
พระสนมหูลังเลเล็กน้อย หลังครุุ่นคิดอยู่ครู่ก็ให้นางกำนัลอาวุโสอุ้มเด็กออกมา
จิ๋งจิ่วกลับมาจากที่ราบหิมะไม่นาน ในที่สุดพระสนมหูที่ตั้งครรภ์อยู่หลายปีก็คลอดองค์ชายออกมา
ถึงแม้ฟังดูแล้วค่อนข้างแปลก แต่ทั้งสองเรื่องนี้มีความสัมพันธ์กันอย่างแน่นอน
จิ๋งจิ่วมองดูเด็กที่มีความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับตนคนนี้ บนใบหน้ามีรอยยิ้มเล็กน้อย
“เขา
