คำถามของเจ้าล่าเยวี่ยมิได้ทำให้ความคิดของจิ๋งจิ่วสะดุดลง หากแต่ทำให้เขายิ่งครุ่นคิดจริงจังมากขึ้น
สิ่งที่เขาพูดกับหลิ่วสือซุ่ยนั้นเป็นความจริง แล้วก็เป็นคำพูดจากใจจริง
สำหรับฟ้าดินแห่งนี้แล้ว การบรรลุกลายเป็นเซียนคือความชั่วที่้เลวร้ายที่สุด แต่กลับเป็นความปรารถนาเพียงหนึ่งเดียวและสูงสุดของเขา
ดังนั้นสำหรับเขาแล้ว ความดีความชั่วมิได้สลักสำคัญอะไร
เพียงแต่เพราะการบำเพ็ญเพียรจำเป็นต้องไม่ถูกรบกวน เขาต้องการความเงียบ แล้วก็เป็นเพราะความสัมพันธ์ในความรู้สึกบางอย่าง เขาถึงได้มีจุดยืน
เขาเข้าใจความรู้สึกของฟางจิ่งเทียนที่ต้องการแก้แค้นให้อาจารย์ แล้วก็เข้าใจการดิ้นรนที่จะบรรลุสภาวะอันแสนยากลำบากของเหลยพั่วอวิ๋น
การที่คำพูดประโยคหนึ่งของศิษย์พี่สามารถทำให้เกิดคลื่นยักษ์อันน่าตกตะลึงขึ้นบนโลกได้ นั่นก็เป็นเพราะเขาเข้าใจว่าแต่ละคนต้องการอะไร ไล่ตามหาอะไร
ข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวก็คือตัวเขา ศิษย์พี่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาชอบอะไร อยากได้อะไร ศิษย์พี่รู้แค่เพียงว่าเขาอยากจะบรรลุกลายเป็นเซียน แต่กลับไม่สามารถมอบมันให้แก่เขาได้
ก็เหมือนกับที่เขารู้ว่าตอนนี้เจ้าล่าเยวี่ยอยากจะทำอะไร แต่เขากลับให้นางไม่ได้
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ฟางจิ่งเทียนเคยเชิญเทียนจิ้นเหรินให้มาสังหารเจ้า เห็นได้ชัดว่ามีความเกี่ยวข้องกับสำนักกระบี่ซีไห่และปู้เหล่าหลิน เหตุใดเจ้าสำนักกับกฎกระบี่ถึงไม่จัดการ?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าเ
