งวิถีกระบี่ของอาจารย์อาจะสูงส่งแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะเหนือไปกว่าอาจารย์ที่เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดได้ ปัญญาในการตื่นรู้ของศิษย์พี่กู้ชิงเองก็ยอดเยี่ยม กระทั่งตัวเขาเองก็ใกล้จะไล่ตามอาจารย์อาทันแล้ว การที่อาจารย์อาจะมาขอความช่วยเหลือมันก็เป็นเรื่องปกติ การที่เขากล้ามาถามโดยไม่รู้สึกอายนั้นช่างน่านับถือจริงๆ
กู้ชิงย่อมต้องไม่ได้คิดเหมือนอย่างหยวนฉวี่ อาจารย์ลึกล้ำไม่อาจประมาณได้ กระบี่ของทั้งเก้ายอดเขาสามารถร่ายออกมาได้ตามใจ ตัวเองไหนเลยจะมีสิทธิ์ไปช่วยเขาได้?
จิ๋งจิ่วไม่ได้สนใจว่าศิษย์สองคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ เขาอธิบายปัญหาที่ตัวเองพบเจอให้ทุกคนฟังรอบหนึ่ง จากนั้นบอกถึงจุดที่สำคัญออกมาตรงๆ
—-กระบี่บินของเขาไม่สามารถรวมเข้ากับโอสถกระบี่ได้
เมื่อได้ยินประโยคนี้ กู้ชิงและหยวนฉวี่พลันมองไปยังกระบี่เหล็กสีดำที่อยู่ตรงหน้าเขาทันที
กระบี่เหล็กที่สืบทอดมาจากอาจารย์เซียนม่อแห่งยอดเขาซีไหลเล่มนี้เป็นกระบี่บินธรรมดาที่มิได้มีอะไรพิเศษ ตอนอยู่ในที่ราบหิมะถูกเขาใช้เพลิงกระบี่เผาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหกปี ผิวนอกของกระบี่เหล็กหลอมละลายจากนั้นจับตัวแข็งใหม่ ซ้อนทับเป็นชั้นๆ กลายเป็นสิ่งที่ดูเหมือนกระดองอย่างไรอย่างนั้น ดูค่อนข้างน่าเกลียด คล้ายที่คีบที่ถูกเผาจนไหม้
หลังบรรลุเข้าสู่สภาวะมิประจักษ์ จิ๋งจิ่วยังคงสะพายกระบี่ กลายเป็นเรื่องแปลกที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อนในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ใครจะ
