ศิษย์ที่อยู่ด้านนอกตำหนักถูกขอให้ออกไป ภายในตำหนักเองก็แปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงบขึ้นมา
แต่ข่าวแพร่กระจายออกมาแล้ว ไม่สามารถทำอะไรได้อีก เรื่องที่ต้องทำในตอนนี้ก็คือจัดการในเรื่องที่ควรจัดการ
สายตาหลายคู่มองไปทางฉือเยี่ยนอีกครั้ง จากนั้นมองตามสายของฉือเยี่ยนไปยังกระบี่สามฉื่อที่อยู่ด้านหน้าสุดเล่มนั้น
กระบี่สามฉื่อแผ่ไอเย็นเบาบางออกมา
กฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิงคอยฟังการประชุมยอดเขาในวันนี้อยู่บนยอดเขาซั่งเต๋อ
ฉือเยี่ยนดึงสายตากลับมา เขามองหลิ่วสือซุ่ย สายตาค่อนข้างสับสน
“หลิ่วสือซุ่ยละทิ้งการแก้ต่าง ให้จับไปขังคุกรอการสืบสวน ส่วนปีศาจจิ้งจอกตัวนั้น ให้ไล่ออกไปจากสำนัก”
ทุกคนต่างรู้ว่านี่เป็นการตัดสินใจของหยวนฉีจิง ต่างคนต่างนิ่งเงียบไม่พูดอะไร ในนั้นมีอยู่หลายคนที่อดมองไปทางจิ๋งจิ่วอีกครั้งไม่ได้
จิ๋งจิ่วยังคงไม่มีทีท่าว่าจะพูดอะไร
เจ้าล่าเยวี่ยจ้องมองดวงตาของฉือเยี่ยนพลางกล่าว “เรื่องปีศาจจิ้งจอก ข้ามีความเห็นต่าง”
ก่อนที่จะพูดประโยคนี้ นางมิได้มองจิ๋งจิ่ว
นางทนไม่ไหวแล้ว
ฉือเยี่ยนสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง กล่าวว่า “เชิญเจ้าแห่งยอดเขาเจ้าชี้แนะ”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ต่อให้ชิงซานไม่สะดวกที่จะรับปีศาจจิ้งจอกไว้เป็นศิษย์ แต่เหตุใดจะต้องไล่ออกไปจากสำนักให้ได้? ยอดเขาเสินม่อยินดีรับนางไว้เป็นแขก”
ฉือเยี่ยนงุนงงเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “เหมือนจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไร”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “มีอะไรไม่เหมาะ? ก
