ปีศาจที่แม่น้ำจั๋วไปจนถึงการทำลายลานเมฆเมื่อหลายวันก่อน แม้นจะไม่ได้ละเอียดนัก แต่อย่างน้อยก็ครอบคลุมรายละเอียดสำคัญทั้งหมด จากนั้นก็อธิบายถึงแผนการที่จะจัดการหลังจากนี้ จุดสำคัญคือการแบ่งทรัพย์สินของปู้เหล่าหลินที่เมืองเจาเกอ
ผู้อาวุโสแต่ละยอดเขาเริ่มถามคำถาม กั้วหนานซานตอบทีละคำถาม ในระหว่างนั้นหลิ่วสือซุ่ยก็ถูกเรียกให้มาตอบคำถามสองสามคำถามด้วย มีผู้อาวุโสแห่งยอดเขาซีไหลที่สมองมีปัญหาคนหนึ่งพยายามที่จะจับผิดหลิ่วสือซุ่ย จึงถามเรื่องลั่วไหวหนานขึ้นมา ยังไม่ทันจะพูดจบก็ถูกฟางจิ่งเทียนห้ามเอาไว้ แต่สุดท้ายก็ยังถูกหนานว่างที่อารมณ์ฉุนเฉียวด่าว่าปัญญาอ่อนไปหลายที
หลิ่วสือซุ่ยย่อมไม่ต้องตอบคำถามนี้
สำหรับเรื่องปู้เหล่าหลินก็จบลงอย่างง่ายดายเช่นนี้ จากนั้นก็เป็นการประกาศความดีความชอบของศิษย์แต่ละยอดเขา โดยยอดเขาซั่งเต๋อเป็นผู้ตัดสิน
ชิงซานสืบทอดมาเป็นเวลาหลายหมื่นปี มีระบบการลงโทษและให้รางวัลที่สมบูรณ์มาเป็นเวลานานแล้ว ยอดเขาซีไหลทำเรื่องนี้จนเคยชิน ส่วนใหญ่มักจะไม่มีปัญหาอะไร เพียงแต่มีปัญหาเล็กน้อยในเรื่องเรื่องหนึ่ง อาจารย์ที่ศาลาเป่ยเฮ่อพาลูกศิษย์สืบทอดกระบี่ได้สามคน ได้รับยาวิเศษและให้กลับไปบำเพ็ญเพียรที่ยอดเขาอวิ๋นสิงเพื่อบรรลุสภาวะขั้นคเนจร ทั้งสองฝ่ายจึงเกิดความขัดแย้งกันในเรื่องระดับชั้นของยาวิเศษที่จะได้รับ แต่ก็ประชุมจนได้ข้อสรุปออกมาอย่างรวดเร็ว
จนกระทั่งในวันนี้เจ้าล่าเยวี่
