็วในยอดเขาเหลี่ยงว่าง
ทุกคนพบว่าคนที่ขี่กระบี่คือเจี่ยนหรูอวิ๋น ทำเอารู้สึกตกใจอย่างมาก ในใจครุ่นคิดว่าที่่ผ่านมาศิษย์พี่สี่มีนิสัยใจเย็นไม่ประมาท เหตุใดวันนี้ถึงได้ใจร้อนเพียงนี้?
ลำแสงกระบี่บินลงไปยังที่ที่หนึ่ง ศิษย์ที่อยู่รอบๆ พากันรีบเข้ามา เจี่ยนหรูอวิ๋นผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าเองก็ดูไม่เรียบร้อย เขามาด้วยความรีบร้อนอย่างมาก
เจี่ยนหรูอวิ๋นเดินมาถึงหน้าถ้ำแห่งนั้น มองดูประตูหินที่ปิดสนิท สีหน้าที่ดูคร่ำเคร่งอยู่แล้วยิ่งดูแย่เข้าไปใหญ่
นอกถ้ำแห่งนั้นปลูกไผ่เอาไว้หลายกอ นี่คือไผ่ที่หลิ่วสือซุ่ยย้ายมาจากยอดเขาเทียนกวง
เขาแสดงท่าทีอย่างชัดเจนแล้วว่าจะไม่ยอมกราบผู้อาวุโสไป๋หรูจิ้งเป็นอาจารย์อีก หลายวันมานี้พักอยู่ที่ยอดเขาเหลี่ยงว่างมาโดยตลอด
เมื่อเห็นสีหน้าของเจี่ยนหรูอวิ๋น เหล่าลูกศิษย์ต่างรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ ในใจครุ่นคิดว่าศิษย์พี่มาหาหลิ่วสือซุ่ยทำไม? ในตอนที่อยู่ในแม่น้ำจั๋วครั้งนั้น จริงอยู่ที่ศิษย์พี่เจี่ยนกับหลิ่วสือซุ่ยมีความขัดแย้งกัน แต่นั่นก็เป็นการแสดงเพื่อหลอกปู้เหล่าหลินมิใช่หรือ? หรือว่าระหว่างทั้งสองคนนี้จะมีอะไรกันจริงๆ?
กั้วหนานซาน กู้หานและหม่าหวา พอทราบข่าวก็รีบรุดมา ก่อนจะเห็นสถานการณ์ตรงหน้าถ้ำที่ดูวุ่นวาย กั้วหนานซานเลิกคิ้วเล็กน้อย เหล่าลูกศิษย์รีบเปิดทาง
“เกิดอะไรขึ้น?” กู้หานถาม
“หรูซาน…ตายแล้ว”
เสียงของเจี่ยนหรูอวิ๋นสั่นเครือเล็กน้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยควา
