ัดกั่วเฉิงเพื่อเรียนรู้การปิดวาจาก็ได้”
จิ๋งจิ่วไม่ค่อยพูด แต่บางครั้งเวลาที่ลิงบนยอดเขาเสินม่อส่งเสียงหนวกหูเหมือนอย่างญาติของพวกมันที่อยู่บนยอดเขาซื่อเยวี่ย เวลาที่หยวนฉวี่บ่นพึมพำ เวลาที่พูดคุยถึงหลิ่วสือซุ่ย เขามักจะเอ่ยถึงเรื่องที่พบสมณะวัดกั่วเฉิงสองรูปนั้นในระหว่างเดินทางขึ้นมาอย่างคิดถึง
สายตาของกู้ชิงที่มองดูเสี่ยวเหอนั้นสงบนิ่ง แต่กลับลึกซึ้ง
เสี่ยวเหอพลันรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาเล็กน้อย
จากนั้นนางถึงคิดขึ้นมาได้ว่ากู้ชิงบรรลุสภาวะขั้นมิประจักษ์ระดับสูงแล้ว สามารถบรรลุเข้าสู่ขั้นคเนจรได้ทุกเมื่อ
ในยอดเขาเสินม่อ สภาวะของเขาอยู่ในอันดับสอง
……
……
จิ๋งจิ่วไม่ค่อยเข้าใจ เหตุใดถึงมีข่าวลือนั้นได้ ด้วยสถานะของสำนักจงโจวในแผ่นดินเฉาเทียน ขอเพียงไป๋เจ่าไม่ยินยอม ต่อให้มีคนคอยปลุกปั่นอยู่เบื้องหลัง แต่ข่าวลือที่ว่านั้นจะต้องกลายเป็นเหมือนหิมะที่เจอแสงอาทิตย์ ละลายหายไปในพริบตาอย่างแน่นอน
เช่นนั้นคำอธิบายเพียงหนึ่งเดียวก็คือข่าวลือนี้อาจจะเป็นข่าวลือที่สำนักจงโจวเป็นคนปล่อยออกมาเอง อย่างน้อยก็แอบยอมรับอย่างเงียบๆ
ไป๋เจ่ากล่าวว่า “อันดับแรกนี่เป็นเพราะความคิดที่เห็นแก่ตัวของข้า ท่านแม่ข้าชื่นชอบศิษย์พี่ถงเหยียนมาโดยตลอด หลังเขาสังหารศิษย์พี่ลั่วไหวหนานแล้ว ความชื่นชอบนี้ก็ยิ่งเห็นได้ชัด แต่ข้าไม่ได้อยากเป็นคู่รักบำเพ็ญพรตกับศิษย์พี่ถงเหยียน ข้าจึงต้องการเหตุผล”
จิ๋งจิ่วมิได้ถามว่าเหตุ
