่ห่างออกไปทางเหนือหลายร้อยลี้ ก่อนจะโยนไม้โบราณหมื่นปีที่อยู่ในมือลงไป
เขาตะโกนไปทางตะวันตก ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางแผ่นดินประหลาดที่อยู่ห่างไกลแห่งนั้น
รุ่งเช้าวันที่สอง เกาะเผิงไหลเจอกับพายุลูกแรกของฤดูร้อนในปีนี้
ในขณะที่ชาวเรือและลูกเรือกำลังรู้สึกตื่นเต้น พวกเขาพลันได้ยินเสียงคำรามที่ดังแทรกอยู่ในลมพายุ จึงอดตะโกนอย่างดีใจขึ้นมาไม่ได้
เทพทะเลส่งสัญญาณมาแล้ว!
ออกเรือได้แล้ว!
เรือสำเภาและเรือเทพจำนวนหลายพันลำแล่นออกจากฝั่ง มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของทะเล ทิ้งร่องรอยที่สวยงามเอาไว้นับไม่ถ้วนบนท้องทะเลสีน้ำเงิน
……
……
บนทะเลสาบสีน้ำเงินสะท้อนแสงอาทิตย์ราวกระจก
แสงอาทิตย์กระจายตัว
น้ำแหวกออก
เรืออูเผิงลำหนึ่งค่อยๆ แล่นผ่านไป
ทันใดนั้นพลันมีหยาดฝนตกลงมาบนผิวทะเลสาบ เกิดเป็นระลอกคลื่นจำนวนนับไม่ถ้วน
ที่นี่คือทะเลสาบเอียนอวี่ของเมืองซางโจว ทิวทัศน์งดงาม เป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวต่างถิ่นจะมาเยือนเป็นประจำนอกเหนือจากหอไจซิง
หลิ่วสือซุ่ยนั่งอยู่ตรงหัวเรือ ในมือถือเบ็ดไม้ไผ่คันหนึ่ง เสี่ยวเหอนั่งอยู่ตรงข้าม ในมือถือเข็มกำลังเย็บอะไรบางอย่างอยู่
ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ยังไม่มีปลาติดเบ็ด
ฝนตกปรอยๆ ลงไปบนผิวน้ำ ทำให้เกิดฟองอากาศเล็กๆ ดูไปคล้ายกับฟองอากาศที่ปลาหายใจออกมา นี่ยิ่งทำให้รู้สึกหงุดหงิด
หลิ่วสือซุ่ยใจเย็น สีหน้าเรียบเฉย มองไม่เห็นความหงุดหงิดใดๆ
เสี่ยวเหอเห็นว่าเขาไม่ได้สังเกตตนเอง ดวงตาขยับเล
