ปิดฉากสังหารเทพกระบี่ซีไห่ซึ่งๆ หน้า แถมยังมีโอกาสสำเร็จสี่ส่วน?
ถงเหยียนคาดเดาสถานะของอีกฝ่ายได้ สีหน้าคร่ำเคร่ง ก้มกราบคารวะ “คารวะท่านเผย”
ที่เหลืออีกสามคนต่อให้ยังคาดเดาไม่ได้ แต่เมื่อได้ยินคำว่าเผยก็รู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร จึงตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เจ้าสำนักอู๋เอินเหมินเผยไป๋ฟ่า!
ซูจึเย่และถงหลูรีบลุกขึ้นมาจากเตียง ทำการคารวะชายชราผู้นั้น
ความเคารพเช่นนี้อยู่เหนือการแบ่งแยกธรรมะอธรรมและความแค้นระหว่างสำนัก
นี่เป็นความเคารพที่ผู้บำเพ็ญพรตมีต่อยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์
“เจ้ากับท่านเผยหารือเรื่องนี้กันไปก่อน”
กั้วตงกล่าวกับถงเหยียนว่า “กระบี่พรหมจรรย์ให้ถงหลูไป เจ้าน่าจะเข้าใจเหตุผล”
ถงเหยียนพยักหน้า
ในเมื่อสำนักกระบี่ซีไห่เป็นผู้สืบทอดของเกาะหมอกทะเลใต้ การให้ถงหลูใช้กระบี่พรหมจรรย์ย่อมเป็นเรื่องที่เหมาะสมที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นหลังเขากลับไปยังซีไห่ มันยังจะทำให้เขาได้รับความเชื่อใจจากเทพกระบี่ซีไห่ได้ง่ายด้วย
เหอจานครุ่นคิดว่ากระบี่เล่มนั้นเป็นของตนเองแล้ว เหตุใดยังต้องมอบออกไปอีก จึงผายมือทั้งสองข้าง มองกั้วตงด้วยสีหน้าน่าสงสารพลางกล่าวถามว่า “แล้วข้าล่ะ?”
กั้วตงมิได้สนใจเขา หากแต่เดินออกไปจากห้อง เตรียมจากไป
เหอจานกัดฟันไล่ตามไป ไล่ตามนางไปในเพิงบวบที่อยู่ทางตะวันตกของสวนผักจนทัน
“รอเดี๋ยวๆ ข้ายังมีคำถาม”
เขาหอบหายใจพลางกล่าว “วันนี้เจ้าจะต้องตอบคำถามข้า”
ในเวลานี้เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายจะต้องใ
