แต่ไหนแต่ไรมาซีหวังซุนนั้นลี้ลับเป็นยิ่งนัก แต่ทุกคนต่างรู้ว่าสภาวะของเขาล้ำลึก ทว่าในเวลานี้กลับถูกคนจับห้อยลงมาจากบนท้องฟ้า!
ใครกันที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้?
ปู้ชิวเซียวสีหน้าเรียบเฉย เห็นได้ชัดว่ารู้เรื่องนี้แต่แรก เขาบินมาถึงตรงหน้าซีหวังซุนพลางกล่าว “เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เหตุใดต้องสร้างกรรมอีก? พวกลูกน้องที่จงรักภักดีต่อเจ้านั่นก็ว่าไปอย่าง แต่ศิษย์รุ่นเยาว์เหล่านี้มิรู้เรื่องราว หรือต้องให้พวกเขาถูกฝังไปพร้อมกับเจ้าด้วย?”
ความหมายของคำพูดของเขาชัดเจนเป็นอย่างมาก นั่นก็คือหวังว่าซีหวังซุนจะยอมรับผิดออกมาด้วยตัวเอง เพื่อจะได้ไม่ทำให้เกิดศึกนองเลือดขึ้น
ไข่มุกที่อยู่บนหมวกของซีหวังซุนแตกไปครึ่งหนึ่ง พลิ้วไหวขึ้นมาเบาๆ ตามแรงลม ดูแล้วค่อนข้างแปลก คล้ายจะฟันสายตาของเขาออกเป็นเสี่ยงๆ
สายตาของเขากวาดมองดูผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่รอบๆ ลานเมฆ ดูเหนื่อยล้าและอ้างว้าง สุดท้ายก็ไปหยุดอยู่ที่ถงหลูและศิษย์สำนักกระบี่ซีไห่
“ถูกต้อง หลายปีมานี้ข้าเป็นคนดูแลปู้เหล่าหลิน”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ บนท้องฟ้าพลันมีเสียงฮือฮาดังขึ้นมาอีกครั้ง
ศิษย์สำนักกระบี่ซีไห่ตกตะลึงจนพูดไม่ออก บรรยากาศดูหดหู่ขึ้นกว่าเดิม ถงหลูใบหน้าขาวซีด รู้สึกไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง
การต่อสู้ยังไม่เริ่มขึ้น อาจารย์ฝ่ายตัวเองก็ถูกจับไปเสียแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังยอมรับความผิดของตัวเองออกมา แล้วอย่างนี้ยังจะสู้ได้อย่างไรอีก?
ซีหว
