้อย
สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าที่จะฝ่าข่ายพลังหนีออกไปจากสำนัก กัดฟันเก็บของวิเศษเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำ จากนั้นขี่กระบี่กลับมายังลานหน้าตำหนัก
เหล่าศิษย์สำนักอู๋เอินเหมินต่างรู้สึกตื่นเต้น แม้นทั่วทั้งตัวจะเปียกชื้น แต่พวกเขาก็ยังพูดคุยถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า
ประตูตำหนักค่อยๆ เปิดออก เผยไป๋ฟ่าปรากฏกาย
ทุกคนคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ตะโกนคารวะเสียงดัง “คารวะท่านเจ้าสำนัก”
เผยไป๋ฟ่าค่อยๆ เดินลงมาจากบันไดสิบสามขั้น
หลังจากรูปสลักนูนนกกระเรียนที่อยู่บนขั้นบันไดถูกฝนชะล้าง มันก็ยิ่งดูคล้ายมีชีวิต
เจตน์กระบี่อันแรงกล้าวนเวียนรอบร่างกายเขา
เท้าของเขาวางลงไป พื้นที่อยู่ด้านล่างปริแตกออก
เจตน์กระบี่ค่อยๆ รวมตัว
ด้านหน้าตำหนักเงียบสงบ
ไม่รอให้มีใครถาม เผยไป๋ฟ่ากล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “คนที่ข้าจะฆ่าคือซีหวังซุน”
ทุกคนต่างรู้ว่านั่นคือคนสำคัญของสำนักกระบี่ซีไห่ ว่ากันว่าเขาเป็นศิษย์น้องของเจี้ยนซีไหล จึงอดรู้สึกตกใจไม่ได้ ทั้งรู้สึกตื่นเต้นและรู้สึกกังวล
จริงอยู่ที่ว่ากระบี่ที่เจ้าสำนักปล่อยออกไปก่อนหน้านี้มีอานุภาพอยู่ในระดับทะลวงสวรรค์ แต่ท่านเพิ่งจะออกมาจากการเก็บตัวก็จะไปเปิดศึกกับสำนักกระบี่ซีไห่แล้วหรือ?
ที่พวกเขาคิดเช่นนี้ย่อมมิได้เป็นเพราะหวาดกลัวการเปิดศึกกับซีไห่ พวกเขาเพียงแต่กังวลเรื่องสุขภาพของเจ้าสำนัก
หลังต่อสู้กับเทพกระบี่ ดวงตาทั้งสองข้างของเจ้าสำนักก็ไม่สามารถมองเห็นได้อีก
ในจุดน
