พู่กันสามารถใช้เขียนหนังสือ เขียนบทความที่ดี
สามารถใช้วาดรูป วาดภูเขาและแม่น้ำ
แล้วก็สามารถใช้เขียนยันต์
เรือนอี้เหมาขึ้นชื่อที่สุดเรื่องการเขียนพู่กัน
ใช้ตัวหนังสือแปลงเป็นอาคม นั่นก็คือยันต์
หากมิใช่เป็นเพราะมียันต์ของบัณฑิตเหล่านี้คอยสนับสนุนอยู่ กองทัพเสินเว่ยของราชวงศ์ตระกูลจิ่งจะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดแคว้นเสวี่ยที่ไหลบ่าเข้ามาดั่งสายน้ำได้อย่างไร?
คนเขียนหนังสือได้ดี มิได้หมายความว่าเป็นคนดี
ก็เหมือนกับในปู้เหล่านั้นที่มีบัณฑิตของเรือนอี้เหมาคนหนึ่ง
สภาวะของเขาสูงส่ง ความเป็นมาค่อนข้างลึกลับ
หลังบัณฑิตชรามาถึงปู้เหล่าหลิน สิ่งที่เขาใช้เยอะที่สุดก็คือพู่กัน
แต่ตอนนี้เขาไม่ค่อยใช้พู่กันฆ่าคนแล้ว เพียงแต่คอยจดบันทึกและวิเคราะห์ข้อมูลอยู่ในลานเมฆ แล้วก็ชักชวนคนใหม่ที่ตัวเองชื่นชอบเข้ามาในปู้เหล่าหลิน
หลิ่วสือซุ่ยก็ถูกเขาพาเข้ามาในปู้เหล่าหลิน
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือหลายปีมานี้ตัวเองได้เข้ามาอยู่ในลานเมฆได้ก็เป็นเพราะการแนะนำของบัณฑิตชรา
หลายปีมานี้ ในที่สุดพู่กันของบัณฑิตชราก็ได้พักลง
บางทีอาจเป็นเพราะเหตุผลนี้ เขาจึงมายุ่งกับเรื่องของคนอื่น
“ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว เหตุใดต้องสังหารเพิ่มอีกเล่า”
บัณฑิตชรามองซีหวังซุนพลางกล่าว
ซีหวังซุนกล่าว “หากเป็นเมื่อก่อน ข้าอาจจะไว้หน้าท่าน เพราะข้าเองก็ชอบเจ้าเด็กนี่มาก แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว”
บัณฑิตชรากล่าวถาม “เพราะเหตุใด?”
“เพราะหากเป็นเมื่อก่
