มายังท้องทะเลได้สิบปีแล้ว แต่ข้าไม่เคยเจอเรื่องที่แปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน”
ลมค่อยๆ สงบลง สายตาของหัวหน้าเรือยังคงหรี่เล็ก ให้ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยสติปัญญาและประสบการณ์ เขากล่าวว่า “นี่เป็นการเตือนจากท่านเทพทะเล”
มนุษย์วิหคได้ยินชื่อเทพทะเลเป็นครั้งแรก จึงกล่าวถามอย่างตกใจว่า “เทพทะเลหรือขอรับ?”
หัวหน้าเรือกล่าวอย่างทอดถอนใจว่า “ในอดีตเรือที่อยู่ใต้เท้าพวกเราลำนี้เกือบถูกน้ำวนยักษ์กลืนกินลงไปเพราะลมรุนแรงที่พัดลงมาอย่างกะทันหัน หลังหลุดออกมาได้อย่างยากลำบาก กลับไปชนเข้ากับภูเขาน้ำแข็งจนเกือบจะจมลงก้นทะเล ตอนนั้นเป็นท่านเทพทะเลมาช่วยพวกเราไว้”
มนุษย์วิหคคิดในใจหรือเทพทะเลก็คือวีรบุรุษแห่งแผ่นดินแปลกหน้านั้น? แต่เรื่องเล่าเรื่องนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริงมิใช่หรือ?
เขาจำได้ชัดเจน ในตอนที่เรื่องเล่านี้แพร่กระจายกลับมายังแผ่นดินเฉาเทียน ทุกคนต่างคิดว่าเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา เพราะไม่มีใครเข้าใจว่าวีรบุรุษจากแผ่นดินประหลาดนั้นก้าวข้ามทะเลได้อย่างไร แล้วคนเพียงคนเดียวจะสามารถช่วยเรือเทพที่หนักอึ้งปานขุนเขาได้อย่างไร?
จนกระทั่งในวันนี้เขาถึงได้รู้ว่า ที่แท้วีรบุรุษจากแผ่นดินแปลกหน้าคนนั้นมิใช่คน หากแต่เป็นเทพองค์หนึ่ง
“แจ้งเรือสินค้าและเรือเทพทุกลำให้เลี้ยวกลับทันที”
หัวหน้าเรือหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในเรือ
มนุษย์วิหคเดินตามมา กล่าวถามว่า “อย่างนั้นพวกเราออกเดินทางอีกทีเมื่อไรขอรับ?”
หัวหน้า
