ื่องที่ซูจึเย่ถูกลอบสังหารที่อี้โจว”
ได้ยินซ่งเชียนจีรายงานเช่นนี้ สีหน้าของเหอเว่ยคร่ำเคร่งขึ้นมาเล็กน้อย ศิษย์สำนักคุนหลุนที่อยู่ในตำหนักเองก็ตกใจ
ซูจึเย่ที่ถูกสำนักเสวียนอินและพรรคมารส่วนใหญ่มองว่าเป็นความหวังที่จะฟื้นฟูพรรคมารขึ้นมาใหม่อีกครั้งจะมาตายเช่นนี้จริงๆ อย่างนั้นหรือ? เหตุใดจนถึงตอนนี้ เจวี่ยนเหลียนเหรินยังไม่สามารถยืนยันได้อีก?
“ข้าจะไปดูหน่อย” เหอเว่ยกล่าว
ซ่งเชียนจีตกตะลึงเล็กน้อย กล่าวว่า “ศิษย์พี่ เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ เหตุใดท่านต้องออกหน้าเองล่ะขอรับ?”
เหอเว่ยมองเขาด้วยสายตาหงุดหงิด กล่าวว่า “ก็ถ้าเจ้ารู้ว่าเป็นเพราะอะไร ข้ายังต้องไปดูเองไหมล่ะ?”
ภายในตำหนักเงียบสงัด เหล่าศิษย์สำนักคุนหลุนต่างก้มหน้ามิกล่าวกระไร พวกเขาต่างรู้สึกเจ้าสำนักไม่ชื่นชอบอาจารย์อาซ่งมาโดยตลอด แม้นจะไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
……
……
ลำแสงกระบี่ตกลงมา
ที่นี่อยู่ห่างจากสำนักคุนหลุนสองพันกว่าลี้ เข้ามายังส่วนที่รกร้างที่สุดของเขาเหลิ่งซาน แล้วก็เป็นเขตที่อันตรายที่สุดด้วย
บริเวณเขาอันรกร้างมีหุบเขาที่มืดมิดอยู่แห่งหนึ่ง ก้อนหินบนภูเขาเป็นสีแดง แผ่กระจายกลิ่นคาวเลือดบางๆ ออกมา ให้ความรู้สึกชั่วร้ายเป็นอย่างมาก
ในส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขานั้นก็คือศูนย์กลางลัทธิของสำนักเสวียนอิน ใต้พื้นดินคือสายแร่เพลิงเส้นนั้น มีความร้อนแรงมากกว่าเมื่อเทียบกับสายแร่ที่อยู่ด้านล่างสำนักคุนหลุน เพียงแต่เมื่อไม่มีทะเ