หยวนฉวี่ฝึกกระบี่อยู่ด้านหลังภูเขา
เจ้าล่าเยวี่ยรับรู้ถึงฟ้าดินอยู่ริมน้ำตก
ไป๋กุ่ยและจักจั่นเหมันต์กำลังนอนหลับ
ภายในถ้ำสงบเงียบ
ฝ่ามือของเขาวางลงบนผนังหิน ผนังหินที่ดูเหมือนเป็นแผ่นเดียวกันได้แยกเปิดออก เผยให้เห็นอุโมงค์เส้นหนึ่ง
เมื่อเดินตามอุโมงค์เข้าไปถึงด้านในสุด ในนั้นกลายเป็นโพรงถ้ำที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ตรงส่วนด้านบนสุดเปิดโล่ง ตรงนั้นต่างหากถึงจะเป็นจุดที่สูงที่สุดของยอดเขาเสินม่อ
กระบี่ของเขาในตอนนั้นก็พุ่งขึ้นไปจากตรงนี้ สะบั้นสายฟ้าสวรรค์สายนั้น
แสงดาวสาดลงมาจากด้านบนถ้ำ กลายเป็นวงกลมสีเงินวงหนึ่งอยู่บนพื้น
จิ๋งจิ่วเดินเข้าไปตรงนั้น นั่งลงขัดสมาธิ จากนั้นหลับตาลง
ต้นไม้แห่งเต๋าขยับโดยไร้ซึ่งสายลม
จิตจำแนกแห่งกระบี่พุ่งออกไป
ดังสนั่นราวสายฟ้า
เจ้าล่าเยวี่ยนั่งอยู่บนโขดหินริมบึง
จิตจำแนกแห่งกระบี่ของนางสาดกระจายออกไปคล้ายแสงดาว ปกคลุมทุกสรรพสิ่งในระยะสิบลี้ รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันสุดแสนมหัศจรรย์อย่างเงียบๆ
ทันใดนั้นเอง นางพลันลืมตาขึ้น
บนยอดเขามีจิตจำแนกแห่งกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกมา
จิตจำแนกแห่งกระบี่แฝงไว้ด้วยเจตน์กระบี่ หรือก็คือจิตจำแนกที่ใช้กระบี่ส่งออกมา
จิตจำแนกแห่งกระบี่สายนั้นทั้งแข็งแกร่ง ทั้งสะอาดบริสุทธิ์ แม้แต่จิตจำแนกแห่งกระบี่ที่นางฝึกฝนอย่างยากลำบากอยู่บนยอดเขากระบี่ก็ยังมิอาจเทียบได้
จิตจำแนกแห่งกระบี่สายนั้นเป็นของจิ๋งจิ่ว
