จิตจำแนกแห่งกระบี่ตกลงมาบนมือของนางราวน้ำตก
สร้อยข้อมือเส้นนั้นสั่นไหวขึ้นมา ส่งเสียงดังหวึ่งๆ
เจ้าล่าเยวี่ยมิได้ยื้อแย่งสิทธิ์ในการควบคุมกับจิตจำแนกแห่งกระบี่ของจิ๋งจิ่ว
นางรู้สึกใคร่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร
สร้อยข้อมือหลุดออกจากข้อมือนาง บินขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน กลับกลายเป็นกระบี่มิคำนึง
ลำแสงกระบี่สีแดงส่องสว่างหน้าผา น้ำตกเป็นเหมือนโลหิตจำนวนนับไม่ถ้วนที่ไหลทะลักออกมา
ลมพัดขึ้นมา ดอกหญ้าที่อยู่ริมบึงโน้มต่ำตามลม
กระบี่มิคำนึงหายไปแล้ว
บนท้องฟ้าอันห่างไกลมีจุดสีแดงปรากฏขึ้นมา ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
เจ้าล่าเยวี่ยเหยียบอากาศทะยานขึ้นไป เสื้อผ้าและใต้เท้ามีลำแสงกระบี่ปรากฏขึ้นมาเป็นสายๆ เพียงหนึ่งก้าวก็ไปได้ไกลสิบกว่าจ้าง ไม่นานก็กลับมาถึงยอดเขา
เมื่อเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำ นางมองเห็นจิ๋งจิ่วกำลังนั่งหลับตาอยู่ภายใต้แสงดาว
กู้ชิงและหยวนฉวี่เองก็รับรู้ได้ถึงการจากไปของกระบี่มิคำนึง จึงมาที่ถ้ำ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“กระบี่ท่องทะยาน”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว
กู้ชิงและหยวนฉวี่สบตากัน รู้สึกตกใจ
กระบี่มิคำนึงคือกระบี่หลักของยอดเขาทั้งเก้าของชิงซาน น่าจะสามารถท่องทะยานออกไปได้
แต่เหตุใดจิ๋งจิ่วที่อยู่ในสภาวะมิประจักษ์ถึงได้แบกรับการเผาผลาญจิตจำแนกแห่งกระบี่ในระดับนี้ได้?
