เจี่ยนหรูอวิ๋นกล่าว “ความหมายของข้าง่ายมาก ในเมื่อหลิ่วสือซุ่ยทรยศไปเข้ากับศัตรู แล้วพวกเรายังจะเชื่อใจเขาได้อย่างไร? ภาพนั่นเป็นของจริง แต่เนื้อหาที่อยู่ข้างในนั้นอาจจะเป็นของปลอมก็ได้ อย่างเช่นรายชื่อบนบันทึกหยกพวกนั้น พวกเราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าคนเหล่านั้นเป็นสายของปู้เหล่าหลินที่แฝงตัวอยู่ในสำนักต่างๆ จริง หรือเป็นคนที่ปู้เหล่าหลินต้องการจะใส่ร้ายป้ายสีกันแน่? หากพวกเราตัดสินใจทำอะไรโดยอาศัยเพียงหลักฐานแค่นี้ มันอาจจะทำให้ผู้บริสุทธิ์จำนวนมากต้องตายได้ ที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือโลกแห่งการบำเพ็ญพรตอาจจะวุ่นวายขึ้นมาเพราะเรื่องนี้ก็เป็นได้”
ภายในถ้ำตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
เจี้ยนหรูอวิ๋นกล่าวมีเหตุผล
หากหลิ่วสือซุ่ยกลายเป็นคนของปู้เหล่าหลินจริงๆ เขาก็สามารถใช้ประโยชน์จากแผนการของยอดเขาเหลี่ยงว่างนี้มาสร้างความวุ่นวายให้กับโลกแห่งการบำเพ็ญพรตได้ ถ้าหากยอดเขาเหลี่ยงว่างยังเชื่อใจเขาอยู่จริงๆ ล่ะก็
กู้หานพลันกล่าวขึ้นมา “ข้าเชื่อเขา”
เจี่ยนหรูอวิ๋นนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “เจ้าอย่าลืมสิว่าสหายลั่วไหวหนานตายยังไง!”
กั้วหนานซานนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
“พวกเจ้าเคยคิดบ้างไหมว่า หลิ่วสือซุ่ยมีแต่ต้องสังหารลั่วไหวหนาน ถึงจะได้รับความเชื่อใจจากคนระดับสูงในปู้เหล่าหลิน ถึงจะมีโอกาสได้รายชื่อและข้อมูลที่สำคัญขนาดนี้”
ดวงตาหม่าหวาหรี่เล็กจนกลายเป็นเส้น
