ตัวเขาที่อนาคตบนหนทางแห่งการบำเพ็ญพรตเคยมืดมัว เนื่องเพราะเรื่องราวที่พบเจอในศาลาหนานซงเหล่านั้น ทำให้เขาถูกเรียกกลับไปยังยอดเขาทั้งเก้าเพื่อบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง
เมื่อสี่ปีก่อน ในที่สุดเขาก็บรรลุสภาวะได้สำเร็จ ตอนนี้มาสอนหนังสืออยู่ที่หอสี่เจี้ยน
เมื่อเห็นอดีตนักเรียนกลายเป็นความภาคภูมิใจของชิงซาน แล้วเขาจะไม่ชื่นชมได้อย่างไร?
ในสถานที่อื่นของหอสี่เจี้ยนมีภาพเหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้ปรากฏขึ้นมาไม่หยุด
หลินอู๋จือถือแผนการสอนออกมาจากห้องเรียน พลันมองเห็นอาจารย์เหมยหลี่แห่งยอดเขาชิงหรง จึงประสานมือคารวะ
ริมธารพลันมีเสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นมา ทั้งสองคนสบตากัน อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ รู้สึกทอดถอนใจเป็นยิ่งนัก รีบเร่งฝีเท้า
เด็กหนุ่มเกียจคร้านเมื่อสิบสองปีก่อนผู้นั้น วันนี้กลับมาอย่างยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เลยหรือ
……
……
ริมธารสี่เจี้ยนเคยมีหน้าผาอยู่แถบหนึ่ง ภายหลังในตอนที่กระบี่สามฉื่อแห่งยอดเขาซั่งเต๋อสังหารเจ้าแห่งยอดเขาปี้หูคนก่อนจนตาย ได้ทำให้หน้าผาแห่งนั้นถล่มราบลงมาเป็นหน้ากลองด้วย
หลังจากนั้นภายใต้คำขอของยอดเขาซื่อเยวี่ย ยอดเขาต่างๆ ได้หารือกันและตกลงว่าจะเปลี่ยนหน้าผาแถบนี้ให้กลายเป็นที่จอดเรือกระบี่
เรือกระบี่ค่อยๆ บินลงมา เงาขนาดใหญ่ทอดลงไปบนธารสี่เจี้ยน สายน้ำส่งเสียงซ่าๆ ทันที
ริมธารเต็มไปด้วยผู้คน
