จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวอะไรกับฟางจิ่งเทียน หากแต่ขี่กระบี่บินขึ้นไป กูชิงและเด็กหนุ่มแซ่หยวนก็รีบตามไป
ในเวลาแบบนี้พวกเขาย่อมไม่มีทางไปยอดเขาเทียนกวงอีก
เมื่อเทียบกับเรื่องนี้แล้ว การเรียกพบของเจ้าสำนักมิได้สำคัญอะไรเลย
……
……
ภายในยอดเขาเสินม่อ ทุกที่ล้วนแต่มีลมพัด
ผืนป่าถูกพัดจนส่งเสียงฮูมๆ ใบไม้ร่วงปลิดปลิว แต่กลับไม่สามารถกลบเสียงร้องของวานรได้
วานรส่งเสียงร้องดังลั่น แต่นั่นมิใช่การเตือนภัย แล้วก็มิใช่ว่าพวกมันหวาดกลัว หากแต่พวกมันกำลังยินดีอย่างถึงที่สุด
ประตูของกระท่อมหลังเล็กภายในป่าไม่ได้ปิดเอาไว้ มันถูกลมพัดจนเปิดปิดๆ ไม่หยุด ส่งเสียงดังปังๆ
ตำหนักบนยอดเขามีผนึกพลังปิดกั้นเอาไว้ จึงมิได้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ แต่ก็ยังมีใบไม้ปลิวว่อน เศษฝุ่นฟุ้งกระจาย
ภายในส่วนลึกของถ้ำพลันมีเสียงทึบๆ ดังนั้น ผนึกปิดกั้นถูกคลายออก
ฝุ่นควันสายหนึ่งพุ่งออกมาจากด้านไหน มองดูคล้ายมังกรหวงหลงตัวหนึ่ง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เจ้าล่าเยวี่ยก้าวเดินออกมาจากในถ้ำ
ผมเผ้ายุ่งเหยิง บนเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเศษฝุ่น ดูกระเซอะกระเซิง แต่ในสายตากลับเยือกเย็น
ดวงตาของนางยิ่งดูใสกระจ่าง สีขาวสีดำตัดกันราวกลางวันกลางคืน เจตน์กระบี่สายหนึ่งปรากฏขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ หายไป
นางเดินมาถึงริมผา มองเห็นลำแสงสีแดงสายนั้นแหวกอากาศพุ่งเข้ามา ก่อนจะยื่นมือไปรับเอาไว้
