วลาหกปี ไยไหมเหล่านี้มีส่วนช่วยอย่างมาก
ภายในถ้ำได้จัดวางไข่มุกราตรีเอาไว้เป็นจำนวนมาก แสงอันอ่อนโยนตกกระทบลงบนรังไหมหิมะ ส่องสว่างจนมองเห็นร่างที่ผอมบางที่อยู่ด้านในได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
สองตาของจิ๋งจิ่วคมดุจกระบี่ เขาสามารถมองทะลุเส้นไหม จนมองเห็นดวงตาที่ปิดสนิทและริมฝีปากที่ขาวซีดของหญิงสาว
เมื่อหกปีก่อน นิ้วเขาแตะลงไป ถ่ายทอดวิชานี้ให้แก่ไป๋เจ่า เพียงแค่คิดอยากลองดูว่าจะสามารถช่วยให้นางฟื้นฟูจินตันที่แตกให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้หรือไม่
แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าไป๋เจ่าที่ฝึกพลังจักรวาลของเขาอวิ๋นเมิ่งมาแต่เล็ก จะเหมาะสมกับวิชาของสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยขนาดนี้
ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มียาวิเศษ ไร้หินผลึกคอยช่วยเหลือ อีกทั้งการดูดซับพลังวิญญาณในธรรมชาติก็เป็นไปอย่างยากลำบาก แต่กลับเข้าสู่สมาธิได้หกปีแล้ว นี่เหนือไปจากที่เขาคาดคิดเอาไว้มาก
แต่แน่นอน วิชาแบบนี้เมื่อมีปัญญาที่ฉานจึได้มอบให้ไว้ แล้วใช้เพียงใจในการพิสูจน์ ปัจจัยภายนอกต่างๆ ที่จำเป็นต้องใช้ในการฝึกก็ถือว่าน้อยกว่าวิชาอื่นมาก
เมื่อเห็นริมฝีปากที่เริ่มแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย จิ๋งจิ่วจึงมั่นใจว่าไม่เป็นอะไร ก่อนจะเดินไปอีกด้านหนึ่งของถ้ำ
ปลายถ้ำด้านนั้นอยู่ติดกับหน้าผา หมอกอันหนาวเย็นในเวลากลางคืนยังไม่สลายไป เมื่อลอยเข้ามาปะทะหน้า คล้ายดั่งมีเข็มเหล็กจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังทิ่มแทง
จิ๋งจิ่วเคยชินกับความหนาวเย็นแบบนี้แล้ว เขามองลงไปยังเบื้อ
