และอาวุธวิเศษให้โจมตีลงไปบนพื้น กระทั่งศิษย์สำนักอื่นก็คาดเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น จึงรีบเข้าช่วยเหลือ
ถงหลูมิได้ลงมือ เขายืนอยู่ห่างออกมา มองดูหลุมที่ลึกขึ้นทุกขณะ ยาวขึ้นทุกขณะ สีหน้าค่อนข้างสับสน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เนื่องเพราะกังวลว่าหน้าผาจะถล่มลงไป มุมที่กู้ชิงและเซี่ยงหว่านซูเลือกจึงไม่ชัน เท่ากับว่าพวกเขาต้องขุดเป็นอุโมงค์ลาดเอียงที่ยาวมาก ยิ่งไปกว่านั้นพื้นด้านล่างราบหิมะถูกหมอกอันหนาวเย็นกัดกินมาเป็นเวลายาวนาน จึงมีความแข็งเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะก้อนหินเหล่านั้นที่แข็งเหมือนดั่งเหล็กกล้า ต่อให้เป็นกระบี่ที่มีความแหลมคมกับอาวุธวิเศษที่ทรงอานุภาพ ผลลัพธ์จากการโจมตีลงไปก็ดูไม่ค่อยชัดเจนเท่าไร โชคดีที่ผู้บำเพ็ญพรตที่เดินทางมาถึงมีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ หลังใช้เวลาอยู่หลายชั่วยาม ในที่สุดก็ค่อยๆ เข้าใกล้ริมผา
กู้ชิงและเซี่ยงหว่านซูนั่งขุดอยู่นานที่สุด ปราณก่อกำเนิดถูกใช้ออกไปเป็นจำนวนมาก ใบหน้าขาวซีด
ผนังหินที่อยู่ปลายสุดของหลุมมีรอยแตกปรากฏขึ้นมา
กู้ชิงตะโกนบอก “ระวังหน่อย!”
สิ้นเสียงของเขา รอยแตกอันนั้นก็ขยายตัวออกไปด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก้อนหินหนักๆ ร่วงตกลงมา ส่งเสียงกระแทกดังทึบๆ
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาวพากันฉากหลบไปด้านหลัง
กู้ชิง เซี่ยงหว่านซู แล้วยังมีเด็กหนุ่มแซ่หยวนเดินไปยังด้านหน้าสุดของกลุ่มคน
รอบแตกรอยนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งผนังห
