ินครึ่งบนพังถล่มลงมาทั้งหมด!
เสียงตูมดังนั้น ที่ราบหิมะสั่นสะเทือน ก้อนหินบนพื้นกลิ้งกระดอนไปทุกที่ ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย บดบังท้องฟ้าเอาไว้!”
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ในที่สุดฝุ่นควันก็ค่อยๆ จางหายไป
สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนจ้องมองไปทางด้านนั้น
ตรงนั้นมีปากถ้ำปรากฏขึ้นมารูหนึ่ง
กระบี่เหล็กเล่มหนึ่งปักอยู่ตรงนั้น กำลังลุกไหม้ ดูคล้ายคบเพลิงที่ไม่มีวันดับอย่างไรอย่างนั้น
ด้านหลังกระบี่เหล็กที่ลุกไหม้คือเก้าอี้ไม้ไผ่ตัวหนึ่ง
เมื่อเห็นเก้าอี้ไม้ไผ่ตัวนั้น ดวงตาของกู้ชิงรู้สึกชื้นขึ้นมาเล็กน้อย
จิ๋งจิ่วนอนอยู่บนเก้าอี้ สายตามองมาทางกลุ่มคน
สายตาเขาเคลื่อนไหว สุดท้ายมาหยุดอยู่ที่กู้ชิง
“พวกเจ้าหนวกหูไปหน่อยนะ”
………………………………..
