ถ้าเป็นเจ้าล่าเยวี่ยก็ว่าไปอย่าง เพราะนั่นคือเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด
จิ๋งจิ่วก็ว่าไปอย่าง เพราะนั่นคือร่างกระบี่แต่กำเนิด
แต่กู้ชิงที่ดูธรรมดาขนาดนี้ เหตุใดความเร็วในการบำเพ็ญเพียรถึงได้น่ากลัวเช่นนี้?
กู้ชิงคิดในใจ หากอาจารย์ทั้งสองท่านได้ยินคำถามนี้ พวกเขาคงจะตอบว่าเมื่อครู่นี้กระมัง?
ในการชุมนุมทดสอบกระบี่ครั้งที่แล้ว อาจารย์ก็เคยตอบไปแบบนี้
“ยี่สิบวันก่อน”
คำตอบของกู้ชิงเรียบเฉยเหมือนตัวเขา
ฉือเยี่ยนมองดูเขาอย่างเงียบๆ อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะกล่าวว่า “ไม่เลว”
……
……
จากนั้นก็เป็นเด็กหนุ่มแซ่หยวน
ตอนนี้เขายังเป็นศิษย์ขั้นสมความนึกคิด มองเห็นบานประตูที่จะเข้าไปสู่ขั้นมิประจักษ์แล้ว แต่ยังต้องใช้เวลาอีกสักระยะหนึ่ง กว่าจะผ่านประตูบานนั้นเข้าไปได้
เมื่อเทียบกับศิษย์คนอื่นที่อยู่ในวัยเดียวกันแล้ว สภาวะนี้ถือได้ว่าไม่เลว แต่ว่าเขามาจากยอดเขาเสินม่อ
หลังอาจารย์จากแต่ละยอดเขาตรวจสอบจนมั่นใจแล้ว พวกเขาต่างก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย ดูเหมือนยอดเขาโดดเดี่ยวแห่งนั้นจะมิได้มีของวิเศษอะไรที่ปรมาจารย์อาทิ้งเอาไว้ให้ การบำเพ็ญเพียรยังต้องอาศัยความสามารถของแต่ละคนอยู่
ตามหลักแล้ว ด้วยสภาวะของเด็กหนุ่มแซ่หยวน เป็นไปได้ยากที่จะเอาชนะศิษย์ร่วมสำนักจำนวนมากขนาดนั้นแล้วคว้าสิทธิ์ในการเข้าร่วมการประลองวิถีพรตในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยได้
แต่โชคของเขาวันนี้ดีมากทีเดียว
ในรอบแรกเขาเจอกับศิษย์น้องอวี้ซาน
รอบที่สองเข
