ถงเหยียนนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “แบบนั้นก็ดี”
เขาหยิบเอาขวดกระเบื้องสีเขียวใบเล็กใบหนึ่งออกมาจากในแขนเสื้อ นิ้วมือออกแรงเล็กน้อย บดขยี้จนเป็นผุยผง ก่อนจะสาดลงไปบนพื้นตรงหน้าซากปรักหักพัง
กู้หานถามว่า “นั่นคืออะไร?”
ถงเหยียนกล่าว “นี่เป็นของเล่นที่ศิษย์พี่ชื่นชอบมากที่สุด”
กู้หานมิได้กล่าวกระไรอีก
ทั้งสี่คนยืนอยู่หน้าซากปรักหักพัง นิ่งเงียบไม่กล่าวกระไร
ไกลออกไปพลันมีดอกไม้ไฟจำนวนหลายลูกลอยขึ้นมา
นั่นคือสัญญาณประกาศคลายเขตหวงห้าม ผู้บำเพ็ญพรตและชาวบ้านที่อยู่ในเมืองกุ้ยอวิ๋นสามารถเดินทางเข้าออกได้อย่างอิสระ
ภายใต้ดอกไม้ไฟที่สว่างเจิดจ้า เรือนพักหลังเล็กที่ถล่มลงมาเป็นเศษซากดูคล้ายสุสานหลุมหนึ่ง
…………………………………….