จิ๋งจิ่วกลับเข้ามาในถ้ำ กล่าวกับไป๋เจ่าว่า “ช่วงนี้พวกเรายังไม่สามารถออกไปได้ เตรียมตัวให้พร้อม”
ไป๋เจ่าถาม “ต้องรอถึงเมื่อไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “รอจนกว่าเจ้าจะหลอมจินตันขึ้นใหม่ แล้วใช้ตราประทับหมื่นลี้ได้”
ไป๋เจ่ากล่าวเสียงเบาๆ “นั่นอย่างน้อยต้องใช้เวลาอีกหลายปี หรืออาจจะเป็นไปไม่ได้ก็ได้”
จิ๋งจิ่วกล่าว “อย่างนั้นก็รอจนกว่านางจะคลอดลูกออกมาแล้วค่อยว่ากัน เพียงแต่ข้าไม่แน่ใจว่านานเท่าไร ในบันทึกก็ไม่เคยบันทึกเรื่องนี้เอาไว้”
ไป๋เจ่างุนงง กล่าวถามว่า “เจ้าหมายถึงใคร? ใครจะคลอดลูก?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ราชินีหิมะ”
ไป๋เจ่าตกตะลึง พูดอะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง
ในเวลานี้นางถึงได้เข้าใจ เหตุการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ที่เจอในการประลองวิถีพรตปีนี้ล้วนแต่มาจากสาเหตุนี้
เหตุใดสัตว์ประหลาดที่ซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นที่ราบหิมะเพื่อเตรียมตัวสำหรับคลื่นอสูรในครั้งหน้าถึงได้ตื่นขึ้นมาก่อน? เหตุใดอากาศถึงได้แปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกถึงเพียงนี้? ที่แท้เป็นเพราะราชินีน้ำแข็งกำลังจะคลอดลูก ดังนั้นนางจึงเรียกรวมพลในอาณาจักรทั้งหมด ปิดตายเส้นทางทั้งหมดที่เป็นไปได้ เพื่อป้องกันมิให้ถูกโลกภายนอกรุกราน ขณะเดียวกันเพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยของตัวเอง
“แล้วหมอกประหลาดนั่นมันคืออะไร?”
“น่าจะเป็นเลือดลมของตัวนาง”
