ล่นลงมาจากบนยอดเขา ที่ราบหิมะสั่นสะเทือน ดูน่าหวาดกลัวคลื่นหิมะห้อตะบึงไปยังทิศใต้ แสดงถึงเจตจำนงและอารมณ์ของนางทั้งแข็งแกร่งและเกรี้ยวโกรธกล้ามาคุกคามข้าอย่างนั้นรึ?เจ้ามนุษย์ที่ไม่ได้ต่างอะไรจากหมดปลวก!…………ร่างกายของจิ๋งจิ่วสั่นเทาเล็กน้อย ใบหน้าขาวซีด หากมิเป็นเพราะเท้าทั้งสองข้างฝังลงไปในหิน เขาก็อาจจะร่วงตกหน้าผาลงไปอีกครั้งก็ได้ด้วยสภาวะของเขาในเวลานี้ การสนทนากับสิ่งมีชีวิตระดับนี้นั้นเป็นเรื่องที่เสี่ยงอันตรายเป็นอย่างมาก จิตสำนึกของเขาอาจจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อปริมาณและความบริสุทธิ์ของปราณก่อกำเนิดของเขานั้นเหนือกว่าผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่ในสภาวะเดียวกัน แต่มันก็ถูกใช้ออกไปจนหมดในเวลาเพียงสั้นๆจิตใจของเขาเองก็เหนื่อยล้าจนถึงขีดสุด เหนื่อยเสียยิ่งกว่าตอนที่ประลองหมากล้อมกับถงเหยียนเสียอีกสิ่งที่ยุ่งยากที่สุดก็คือบนผิวโอสถกระบี่ของเขามีรอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นมารอยหนึ่งแต่เขาได้รับข้อความมากพอแล้ว แล้วก็ส่งข้อความของตัวเองออกไปเช่นกันโต้ตอบกันไปมา ไม่มีตัวหนังสือ เป็นเพียงการสื่อสารทางจิตสำนึกผลลัพธ์จากการเจรจาครั้งนี้ ดูเผินๆ แล้วเหมือนจะค่อนข้างคลุมเครือ แต่ความจริงแล้วมันกลับชัดเจนเป็นอย่างมากถ้าเขามีท่าทีอะไรที่ถูกอีกฝ่ายมองว่าเป็นภัยคุกคามสงครามจะเริ่มทันที……………………………
