ปลายยอดเขาอยู่ใกล้ท้องฟ้าเป็นอย่างมาก แสงแดดร้อนแรง รัศมีเจิดจ้า แต่กลับไม่รู้สึกถึงความร้อนใดๆ หนาวเย็นจนถึงขีดสุด
ต่อให้เป็นลาวาสีแดงที่พ่นออกมาจากใต้ดิน เมื่อได้สัมผัสกับอากาศที่นี่ ก็ยังต้องจับตัวแข็งและแตกกลายเป็นก้อนกรวดในทันที
ความจริงแล้ว ที่ราบหมื่นลี้ที่อยู่ด้านหน้ายอดเขาหิมะแห่งนี้ก็ถือกำเนิดขึ้นมาแบบนี้
ที่นี่ไม่มีอสูรขาหิมะ ไม่มีหนอนหิมะ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ ของแคว้นเสวี่ย มีเพียงความเงียบสงัดวังเวง
แต่ถ้าสัมผัสดูดีๆ ก็จะพบว่าในโลกที่หนาวเหน็บแห่งนี้มีพลังชีวิตที่อ่อนแรงอย่างมากสายหนึ่งแอบซ่อนอยู่
พลังชีวิตที่ว่านั้นกำลังแปรเปลี่ยนเป็นเข้มข้นขึ้น ให้ความรู้สึกอิ่มเอิบอย่างหนึ่ง
ความสดใหม่ที่เหมือนต้นอ่อนที่แตกหน่อออกมาในฤดูใบไม้ผลิ และพลังชีวิตที่เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วอย่างที่ยากจะจินตนาการได้นี้มาจากที่ใดกัน?
พลังชีวิตสายนั้นมาจากส่วนลึกของยอดเขาหิมะนี้
สิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่โบราณที่สุด แข็งแกร่งที่สุด และอยู่ในระดับสูงสุดของแผ่นดินเฉาเทียนอยู่ที่นี่
จิตสำนึกที่แฝงเอาไว้ด้วยแรงกดดันอันมหาศาลค่อยๆ กวาดไปบนที่ราบหิมะที่ไร้ขอบเขต
ถ้ายินดีล่ะก็ จิตสำนึกของนางสามารถปกคลุมไปได้ครึ่งหนึ่งของแผ่นดินเฉาเทียน
ทันใดนั้นเอง นางพลันเจอกับจิตสำนึกอีกสายหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปแสนกว่าลี้
จิตสำนึกนั้นอ่อนแรง แต่คล้ายว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
เสียงที่ดังสนั่นราวสายฟ้าฟาดดังขึ้น
