ู่
นี่คือยาเซวียนเฉ่า ในอดีตเมื่อครั้งที่อยู่ที่เรือนเป่าซู่ในมณฑลหนานเหอ จิ๋งจิ่วเคยหยิบยานี้ออกมาเม็ดหนึ่ง
ภายในยาชนิดนี้มีฤทธิ์ร้อนที่รุนแรงเป็นอย่างมาก ต่อให้เป็นความหนาวเย็นของดินแดนหมิงก็สามารถขจัดออกไปได้ มีประโยชน์อย่างมากในด้านการสร้างจินตัน ล้ำค่ายิ่งนัก
ที่สำคัญที่สุดก็คือยาเซวียนเฉ่าเป็นยาที่เขาเซวียนฮว่าของจงโจวเป็นคนผลิตขึ้นมา ไป๋เจ่าเป็นศิษย์ของสำนักจงโจว พลังจักรวาลที่ึฝึกจึงเข้ากับยาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หากเป็นเมื่อก่อนนี้ ไป๋เจ่าคงจะสงสัยว่าเหตุใดศิษย์ชิงซานนามว่าจิ๋งจิ่วผู้นี้ถึงได้มียาวิเศษของสำนักตัวเองได้ หรืออย่างน้อยก็เกิดความอยากรู้อยากเห็น
แต่ในเวลานี้นางมิได้ถามอะไร หากแต่อ้าปากกินยาเซวียนเฉ่าลงไป
ริมฝีปากสัมผัสกับปลายนิ้ว ไป๋เจ่ามั่นใจแล้วว่าเขายังมีชีวิตอยู่ มิใช่ว่าตนเองคิดไปเอง สุดท้ายจึงรู้สึกโล่งใจ จิตจำแนกผ่อนคลาย ก่อนจะหลับไปทั้งแบบนี้
ผ้าคลุมหน้าของนางหลุดออกไปในตอนที่ต่อสู้กัน เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงาม
ในขณะที่นอนหลับ สีหน้าของนางยิ่งดูอ่อนแอ
จิ๋งจิ่วใช้จิตจำแนกแห่งกระบี่มองออกไป ก่อนจะเห็นแสงที่สว่างเจิดจ้าปรากฏอยู่ตรงคอของเด็กสาว
ยาเซวียนเฉ่าละลายแล้ว มันกำลังหลอมรวมเข้าไปในร่างกายของนาง
เขาค่อนข้างเหนื่อยล้า จึงนั่งขัดสมาธิลงไป แล้วเริ่มปรับลมหายใจ
ที่นี่หนาวเย็นอย่างมาก
ความหนาวแทรกซึมเข้าไปในกระดูก กระทั่งการโคจรปราณก่อกำเนิดของเขาก็ยังติดขัด
