านสามารถกล่อมตัวเองได้อย่างนั้นหรือ?”
สำหรับสำนักบำเพ็ญพรตฝ่ายธรรมะอย่างสำนักจงโจวแล้ว การรักษาใจแห่งเต๋าให้แน่วแน่เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก
“ทุกสิ่งที่ข้าได้พูดมาล้วนแต่เป็นความจริง ข้ามีความกล้าและความมุ่งมั่นที่จะเสียสละเพื่อวิถีที่ถูกต้อง อีกทั้งข้ายังได้พิสูจน์ในจุดนี้ไปแล้ว เพียงแต่ว่า…”
ลั่วไหวหนานมองดูซากศพของหนอนหิมะตัวนั้น นิ่งเงียบไปครู่ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “ข้าคิดไม่ถึงว่าหลังจากที่ถูกหนอนหิมะตัวนี้กลืนกินลงไปในท้อง ข้าจะยังไม่ตายในทันที แต่กลับถูกมันพามาที่นี่ ความตายอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่ยอมเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาให้เห็น ช่วงเวลาที่ว่านั้นมันช่างยาวนาน ความรู้สึกเช่นนั้นข้ามิอยากลิ้มลองมันอีก การบำเพ็ญพรตอันยาวนาน? ไม่ หลังจากเผชิญสิ่งเหล่านั้นมา ข้าไม่คิดว่าจะมีอะไรที่ยาวนานกว่ามันแล้ว”
ไป๋เจ่ากล่าว “ดังนั้นความกล้าและความมุ่งมั่นของท่านเลยหายไปหมดแล้ว”
ลั่วไหวหนานมองนาง พลางกล่าวอย่างจริงจัง “ใช่ ข้าไม่อยากตายแล้ว ข้ายังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ทำ ข้ายังมีทิวทัศน์อีกมากมายที่ยังไม่ได้เห็น ตอนที่อยู่ในท้องของหนอนหิมะข้าได้สาบานกับตัวเองเอาไว้ว่าหากข้ารอดออกไป หลังจากนี้ข้าจะทำทุกวิถีทางให้ตัวเองมีชีวิตรอด”
ไป๋เจ่ากล่าว “ข้าเชื่อที่ท่านพูด เพราะช่วงเวลาที่ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากท่านมันค่อนข้างช้า”
สำหรับลั่วไหวหนานแล้ว การได้รับการยอมรับจากนางคล้ายเป็นเรื่องท
