เป็นอะไร นั่นเป็นเพราะเขาเตรียมพร้อมเอาไว้ล่วงหน้า
แต่ท้องทะเลที่เพื่อนของเขาผู้นั้นเฝ้าดูมาเป็นเวลาหลายปีผืนนั้นได้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่ากลัวอย่างยิ่งขึ้น กระทั่งทิศทางของน้ำวนยักษ์ก็ยังเกิดการเปลี่ยนแปลง
หากเขาไม่มาที่ราบหิมะ ก็ไม่จำเป็นต้องครุ่นคิดเรื่องเหล่านี้ แต่ในเมื่อมาแล้ว เช่นนั้นก็ต้องแบกรับเอาไว้
……
……
ลมยามค่ำคืนหนาวเสียดกระดูก บนพื้นไร้ซึ่งต้นหญ้า จะมีก็แต่หิมะที่ไม่ละลายตลอดทั้งปี
จิ๋งจิ่วหยิบเอาเก้าอี้ไม้ไผ่ออกมานั่ง จากนั้นหยิบเอาไข่ขึ้นมาสังเกตดูมันอย่างเงียบๆ
เยื่อที่บางเบาเหมือนหมอกชั้นนั้นแข็งตัวเล็กน้อย พอจะมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในได้ลางๆ
ภายในไข่ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แต่เขารู้ว่าเจ้าสิ่งนั้นยังมีชีวิตอยู่ จึงรู้สึกว่าน่าสนใจ
นี่ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดอย่างมากชนิดหนึ่ง คิดไม่ถึงว่ามันจะสามารถอาศัยอยู่ในที่ที่ตัดขาดจากอากาศและพลังชีวิตในธรรมชาติได้นานขนาดนี้
เพราะในบรรดาผู้พิทักษ์ของชิงซาน มีเพียงแค่หยวนกุยเท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้
พลังชีวิตของมันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้จริงๆ หรือว่าเยื่อบางๆ ชั้นนี้ช่วยปกป้องมันเอาไว้?
เขายื่นนิ้วชี้ออกไปลูบเยื่อบางนั้นเบาๆ เยื่อบางปริออกเหมือนหนังกลอง จากนั้นเหี่ยวแห้งลงด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก่อนจะเผยให้เห็นภาพที่อยู่ด้านในไข่
นั่นคือด้วงตัวเล็กสีขาวตัวหนึ่ง มีขาที่เล็กเรียวอยู่หกขา ศีรษะมีขน
