ของงานชุมนุมเหมยฮุ่ยในเวลานี้ จิ๋งจิ่วคือคนที่ถูกพูดถึงมากที่สุด กระทั่งจำนวนครั้งที่เอ่ยถึงลั่วไหวหนานก็น้อยกว่าเขามาก
นี่มิใช่เป็นเพราะเขาแสดงความสามารถออกมาได้อย่างโดดเด่นหรืออย่างไร หากแต่เป็นเพราะเขามิได้ทำอะไรเลย
หลังเกิดเรื่องก็ได้มีการพิสูจน์แล้วว่าการตายของศิษย์คุนหลุนผู้นั้นมิได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขา แต่ถึงกระนั้นก็ยังทำให้เกิดผลกระทบอยู่บ้าง
ในที่ราบหิมะที่ทอดยาวจากเมืองเจาเกอมาถึงทางด้านเหนือของทะเลมั่วไห่ผืนนี้ ไม่รู้ว่ามีกี่คนกำลังพูดถึงเขา แล้วก็ย่อมต้องพูดถึงแมลงเส้นเหล็กที่ไม่ควรจะปรากฏตัวขึ้นมาตัวนั้น
“ถึงแม้พวกเราจะยังไม่เจอแมลงเส้นเหล็กตัวนั้น แต่ที่นี่ก็ค่อยๆ เข้าใกล้พื้นที่หวงห้ามของแคว้นเสวี่ยแล้ว อาจจะเจอปัญหาได้ทุกเมื่อ”
ไป๋เจ่ากล่าว “บนหนทางหลังจากนี้อาจจะต้องให้เจ้าแขวนกระดิ่งหาศัตรูนานหน่อย จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณเป็นจำนวนมาก เจ้าทำได้หรือเปล่า?”
ศิษย์สำนักเสวียนหลิงผู้นั้นกล่าวว่า “ทุกวันข้าจำเป็นต้องพักผ่อนสี่ชั่วยาม”
“ได้ สี่ชั่วยามนี้ข้าจะแทนที่เจ้าเอง ลำบากเจ้าหน่อยนะ” ไป๋เจ่ามองไปอีกด้านหนึ่ง กล่าวว่า “หากเจอเหตุการณ์เหมือนก่อนหน้านี้ เจ้าออกกระบี่ให้ช้าลงอีกหน่อย รอให้แน่ใจว่าศิษย์พี่มั่วควบคุมได้ก่อน หนอนหิมะไม่มีเปลือก แต่ทั่วทั้งร่างกายมันมีน้ำเหนียวๆ ยากจะตัดให้ขาดในกระบี่เดียวได้”
“เข้าใจแล้ว”
ที่แท้เยาซงซานศิษย์ของชิงซานก็อยู่ในกลุ่มนี้
