ตอยู่ต่อไปได้ ภายนอกย่อมต้องไม่กล้าแสดงความไม่เคารพต่อผู้บำเพ็ญพรตออกมาแม้แต่นิดเดียว แล้วก็ไม่กล้าแสดงความไม่เคารพ แต่นั่นมิได้หมายความว่าเพลิงแค้นนั้นไม่มีอยู่ หากแต่ยังแอบซ่อนอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดในจิตใจของพวกเขาทุกคน ทันทีที่ผู้บำเพ็ญพรตสูญเสียพลังของตัวเอง เพลิงแค้นเหล่านี้ก็จะระเบิดออกมาอย่างแน่นอน แล้วก็จะกลายเป็นพลังอันมหาศาลจนยากจะจินตนาการได้ไหลทะลักออกมา ทำลายทุกสรรพสิ่งที่เจ้าเคยชิน”
……
……
บนมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นอกเมืองไห่โจว พายุเพิ่งจะผ่านไป
เงามืดขนาดใหญ่บินโฉบผ่านผิวน้ำไป ก่อให้เกิดคลื่นลมตามมา เหล่าชาวประมงไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้ว่านั่นคือวาฬบิน
เรือลำหนึ่งไม่อาจต้านทานพลังของธรรมชาติ ล่มลงอย่างน่าเศร้า ถึงแม้นจะมีเรือประมงตามมาช่วย แต่ก็ยังมีชาวประมงหญิงสองคนเสียชีวิตไป
ศพของชาวประมงหญิงถูกห่อด้วยผ้า ค่อยๆ จมลมไปใต้ทะเล ท่ามกลางคลื่นทะเลที่อยู่ไกลออกคล้ายมีเสียงร้องเพลงของนางเงือกลอยมา
ทุกคนต่างทราบดีว่าศพของชาวประมงหญิงสองคนนี้ไม่มีทางจมลงไปถึงก้นทะเล เพราะพวกนางจะถูกสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายใต้ทะเลฉีกกระชาก จากนั้นกลืนกินเป็นอาหาร แต่สีหน้าของเหล่าชาวประมงกลับเฉยชา เพราะเรื่องแบบนี้มักจะเกิดขึ้นบ่อยครั้ง พวกเขาเห็นจนชินเสียแล้ว
ทุกคนต่างรู้ว่าการงมไข่มุกนั้นหาเงินได้เยอะที่สุด แต่กลับมีชาวประมงเพียงไม่กี่คนที่ยอมทำ เพราะมันอันตรายเกินไป
แต่ทุกปีสำนักกระบี่ซีไห่
