มีจำนวนไข่มุกหยวนชี่ที่ต้องเก็บแทนราชสำนักอยู่ ยังไงก็ต้องมีคนทำ
……
……
ด้านนอกเมืองเจาเกอมีบ่อนพนันแห่งหนึ่งแอบซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้าน
เวลารุ่งเช้า ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินสบถออกมาจากในบ่อยพนัน ทั่วทั้งร่างส่งกลิ่นสาบเหงื่อออกมา ไม่รู้ว่าอยู่ในบ่อนพนันมากี่วันกี่คืน
เมื่อดูจากสีหน้าและดวงตาทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดของเขาแล้ว เขาน่าจะเสียพนันจนหมดตัว
เขาเดินไปถึงหน้าต้นไม้ต้นหนึ่ง ก่อนจะปลดสายรัดกางเกงแล้วเริ่มปัสสาวะ
ท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่ยังสลัวพลันมีลำแสงกระบี่บินโฉบไป ก่อนจะหายไปในพริบตา
ชายวัยกลางคนมองเห็นเหตุการณ์นี้พอดี เขาตกใจจนตัวสั่น
สีหน้าของเขาค่อนข้างสับสน ตอนเด็กๆ เขาเองก็เคยโชคดีได้เห็นลำแสงกระบี่บนท้องฟ้า ตอนนั้นตัวเขาซึ่งยังเป็นเด็กน้อยความรู้สึกอิจฉาและเลื่อมใสขึ้นในใจ จากนั้นตัดสินใจว่าจะตั้งใจฝึกฝน และกลายเป็นอาจารย์เซียนที่ร่ำลือกันให้ได้
แต่ตอนนี้ เขาไม่ได้คิดเช่นนั้นแล้ว
เขาถ่มน้ำลายเหนียวๆ ลงไปบนพื้น ก่อนจะตะโกนด่าทอขึ้นไปบนท้องฟ้าไม่หยุด “ตกไปตายห่าซ่ะ! ตกไปตายห่าซะ!”
……
……
เมฆหมอกจากเขาซิงซานไหลเอื่อยลงมายังหมู่บ้าน ประดับด้วยดอกท้อที่บานสะพรั่งอยู่ทั่วทุกแห่งหน ทิวทัศน์งามดั่งภาพวาด
ชายหนุ่มที่สีหน้าอ่อนล้าคุกเข่าอยู่บนถนน โขกศีรษะคำนับไปทางขุนเขาที่ผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในม่านหมอกไม่หยุด
ด้านหลังเขามีรถลากเก่าๆ อยู่คันหนึ่ง บนรถนอนไว้ด้วยชายชราผู้หนึ่ง
