วกเราจะรับผิดชอบอย่างเต็มที่”
คำพูดนี้พูดได้สวยงาม แต่มันก็คล้ายกับหลายๆ สิ่งบนโลกนี้ ยิ่งดูดีก็ยิ่งไม่จริง เพราะการที่ไม่สามารถบรรยายได้ก็ย่อมหมายถึงการที่ไม่สามารถตรวจสอบได้เช่นกัน
หนานว่างเลิกคิ้วกล่าวว่า “เจ้ารับผิดชอบไหวหรือ?”
สีหน้าลั่วไหวหนานราบเรียบเป็นปกติ กล่าวว่า “หลังทราบเรื่อง อาจารย์แม่ก็ได้ลงไปทางใต้แล้ว เวลานี้น่าจะขึ้นไปบนยอดเขาเทียนกวงแล้ว”
หัวหน้าอารามหลี่ว์ถังแห่งวัดกั่วเฉิงกล่าวอามิตตาพุทธ ก่อนกล่าวว่า “เช่นนี้ก็ดี”
เหอกั๋วกงเองก็มีสีหน้ายินดี กล่าวว่า “เช่นนี้ดีที่สุด”
หนานว่างนิ่งเงียบ ไม่ได้กล่าวกระไรอีก
เจ้าสำนักจงโจวคือยอดคนที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ถ้าจะบอกว่าบนเขาอวิ๋นเมิ่งยังมีใครที่มีสถานะสูงส่งกว่าเขา เช่นนั้นก็มีเพียงผู้ที่เป็นคู่รักบำเพ็ญพรตที่บรรลุขั้นทะลวงสวรรค์เหมือนอย่างเขาผู้นั้นเท่านั้น
หรือก็คือคนที่ลั่วไหวหนานเรียกว่าอาจารย์แม่
ฮูหยินของเจ้าสำนักเดินทางไปสำนักชิงซานด้วยตัวเอง การแสดงออกของสำนักจงโจวเรียกได้ว่ามีความจริงใจ
รายละเอียดต่างๆ นางย่อมต้องเป็นคนปรึกษาหารือกับเจ้าสำนักชิงซานและหยวนฉีจิงด้วยตัวเอง เชื่อว่าสำนักจงโจวจะต้องชดเชยให้เป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน
เมื่อเทียบกันแล้ว การเดิมพันหินผลึกในการประลองหมากล้อมของจิ๋งจิ่วและถงเหยียนนั้นไม่มีค่าให้พูดถึงเลย
สำนักจงโจวแสดงท่าทีออกมาเช่นนี้ เหอกั๋วกงและหัวหน้าอารามหลี่ว์ถังของ
