ด้านนอกศาลาล้วนแต่เต็มไปด้วยคน กอเจียงเหมยสองสามกอถูกเหยียบจนดูน่าสงสาร
หลายคนกำลังรีบเดินมาทางนี้ บนเขาฉีผานวุ่นวายขึ้นมาเล็กน้อย
เหอจานเดินจากริมธารมายังหน้าศาลาเรียบร้อยแล้ว
เซ่อเซ่อที่เดินตามอยู่ข้างกายเขากล่าวถามอย่างสงสัย “ท่านไม่ไปเล่นหมากล้อมหรือ?”
เหอจานส่ายศีรษะ กล่าวว่า “ไม่ไป”
ในเวลานี้ การชมหมากล้อมย่อมต้องสำคัญกว่าการเล่นหมากล้อม
เซ่อเซ่อถามอย่างเป็นห่วง “หรือท่านไม่กลัวว่าจะถูกตัดสิทธิ์”
“ทุกคนต่างทำเช่นนี้ กฎมิอาจทำอะไรได้”
เหอจานชี้ไปยังคนสองคนที่อยู่ในศาลา พลางกล่าวว่า “พวกเขาจะประลองกันแล้ว ใครยังมีใจไปนั่งเล่นหมากล้อมอีก?”
……
……
นี่คือการประลองที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในงานชุมนุมเหมยฮุ่ย
เดิมทุกคนคิดว่าการประลองนี้ต้องรออีกสักหลายวันจึงจะปรากฏขึ้น หรือบางทีอาจจะไม่มีทางปรากฏขึ้นมาเลยก็เป็นได้
ใครจะไปรู้บ้างว่าในขณะที่ทุกคนต่างคิดไม่ถึง การประลองครั้งนี้จะเริ่มต้นขึ้นแบบนี้
ช่างเหมือนดั่งนิทาน เห็นๆ อยู่ว่าเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นก็มาถึงช่วงที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดแล้ว นี่มันช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ
เพียงไม่นาน ผู้บำเพ็ญพรตที่มาชมการประลองหมากล้อมต่างยืนล้อมศาลาจนแน่นขนัดชนิดที่ว่าไม่ปล่อยให้มีอะไรเล็ดลอดเข้ามาได้
ผู้ที่เข้าร่วมการประลองหมากล้อมเองก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้เช่นกัน
คนที่ออกมาจากศาลาเป็นคนแรกสุดคือซั่งจิ้วโหลว จากนั้นเป็นกู่หยวนหยวนและเชวี่ยเหนียง
