เราไปเยี่ยมดีหรือไม่”
เพิ่งทำพิธีเมื่อวานวันนี้ไปดูผลลัพธ์ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล
เสวี่ยอิง และไห่เอี้ยนไม่ได้คัดค้าน โดยเฉพาะไห่เอี้ยนนางกำลังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ และสงสัยว่าจับโจรได้แล้วหรือไม่
เมื่อพวกนางมาถึงฮูหยินผู้เฒ่าถังกำลังทานอาหารอยู่ ดูจากท่าทางของนางแล้วคงจะอารมณ์ดีไม่น้อย
เมื่อเห็นหมิงเวยเข้ามานางก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ลูกชิ้นปลาวันนี้อร่อยดี ลองทานหรือไม่ ทานอาหารเช้ามาแล้วหรือ ไม่เป็นไรลองชิมดูสิ!” หมิงเวยยากที่จะปฏิเสธการเชื้อเชิญนั้นได้จึงทำได้เพียงนั่งลง
หลังจากรับประทานอาหารเป็นเพื่อนนางแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าถังก็พูดขึ้นว่า “ข้าไม่ได้นอนหลับสบายเช่นนี้มาหลายปีแล้ว เมื่อคืนไม่ได้ตื่นกลางดึกเลยลืมแม้แต่ที่จะตื่นกลางดึกด้วย”
ไป่หลิงปิดปากหัวเราะ “เมื่อคืนฮูหยินผู้เฒ่าหลับสนิทมาก แม้แต่เสียงตะโกนให้จับโจรยังไม่ตื่น โชคดีที่โจรไม่ได้มาหาพวกเราที่นี่ไม่อย่างนั้นฮูหยินผู้เฒ่าถูกลักพาตัวก็คงไม่รู้สึกตัวเจ้าค่ะ”
นางรับใช้ฮูหยินผู้เฒ่าถังมาหลายปีแล้ว ความรู้สึกสนิทสนมจึงไม่ธรรมดา นางเลยกล้าพูดเล่นเช่นนี้
ฮูหยินผู้เฒ่าถังจ้องมองนางแล้วก็หัวเราะเช่นกัน “ข้าแก่แล้วไม่คุ้มที่จะลักพาตัวเลย
