หากจะลักพาตัวสู้ลักพาตัวพวกเจ้าที่ยังสาวอยู่ไม่ดีกว่าหรือ”
ภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และบรรยากาศมีความสุข
หลังจากหัวเราะฮูหยินผู้เฒ่าถามด้วยความเป็นห่วง “ตกลงเมื่อคืนจับโจรได้หรือไม่”
ไป่หลิงกำลังจะตอบ แต่ถังซีก็เดินทางมาถึง พวกเขาสองแม่ลูกพูดคุยกัน หมิงเวยจึงเดินไปที่ห้องข้างๆ
เมื่อเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าถังไม่สะดุ้งตื่นอีกจริงๆ ถังซีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็คุยเล่นเป็นเพื่อนนางอีกสักพักอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นกับโจรเมื่อคืนนี้
เขาไม่ได้บอกความจริง แค่บอกว่าไม่เป็นไรแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่าถังได้ยินว่าโจรอาละวาดที่สวนหลานซินก็รู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก นางย้ำกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอย่าทำให้คุณหนูเหลียงต้องตื่นตกใจ
หลังจากปลอบโยนฮูหยินผู้เฒ่าถัง ถังซีก็เดินออกจากห้อง และเห็นหมิงเวยยืนมองออกไปไกลๆ อยู่ใต้ชายคา
“คุณหนูเจ็ด”
หมิงเวยหันกลับมาทำความเคารพ และถามว่า “จับโจรเมื่อคืนได้หรือไม่เจ้าคะ”
ถังซีส่ายหน้า “ไม่ได้”
“หายไปอย่างไร้ร่องรอยหรือ” ถังซีพยักหน้า
“ตอนที่ข้าบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติในตระกูลเหลียง นายท่านสิบเชื่อหรือไม่เจ้าคะ”
ถังซีมองไปรอบๆ แล้วส่งสายตาให้นาง ทั้งสองจึงลงไปข้างล่าง และหลบหลีกไปที่หล
