รู้ว่าคุณหนูเจ็ด และพี่ชายลำบากด้วยกัน แต่…
“พวกท่านกำลัง…”
“ชู่!” จี้เสียวอู่พูดขึ้นทันที “มีคนมา!” เขาดึงหมิงเวยไปซ่อนหลังพุ่มดอกไม้ และหมิงเวยก็ดึงนางเข้ามาอีกที
ทั้งสามหมอบตัวลง สมองของไห่เอี้ยนสับสนยุ่งเหยิง มองดูหญิงชราที่ปฏิบัติหน้าที่ในตอนกลางคืนเดินถือตะเกียงเข้ามาใกล้แล้วค่อยๆ เดินจากไป นางไม่เข้าใจว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่
นางไม่ได้มาเฝ้าติดตามคุณหนูเจ็ดหรอกหรือ ออกมาเดินกับนางกลางดึกเพื่อป้องกันไม่ให้นางทำอะไรไม่ดีต่อตระกูลถัง เหตุใดกลับกลายเป็นว่านางต้องมาหลบซ่อนหญิงชรากับสองพี่น้องคู่นี้ด้วย เหตุใดนางต้องกลัวผู้อื่นเห็นกันล่ะ
แต่จะให้ออกไปตอนนี้ก็ไม่ถูกต้องเท่าไร อีกอย่างสองคนที่อยู่ข้างๆ ตนกำลังรอให้หญิงชราจากไปด้วยสีหน้าจริงจัง!
คำพูดร้องเรียกหญิงชราจึงต้องกลืนกลับลงคอไปในที่สุด
เมื่ออันตรายอยู่ไกลออกไปจี้เสียวอู่ก็ถอนหายใจยาว “การรักษาความปลอดภัยของตระกูลถังเข้มงวดมากไม่ง่ายเลยที่จะแอบเข้ามาที่นี่ได้”
หมิงเวยยิ้ม “ด้วยประสบการณ์ร่ำเรียนมามากกว่าสิบปีของพี่ห้า ข้าคิดว่ามันง่ายที่จะข้ามกำแพงมาเจ้าค่ะ!”
จี้เสียวอู่มองนางด้วยสายตาว่างเปล่า “คงไม่สามารถเทียบกับทักษะของเจ้าได้
