รคเก่าของฮูหยินผู้เฒ่ากำเริบหรือ” พ่อบ้านจี๋ตอบรับ
เวินซิ่วอี๋พูด “เช่นนั้นให้ข้าไปดูหน่อยเถอะ หลายวันมานี้ได้ตำรับยามาบ้าง บางทีอาจช่วยฮูหยินผู้เฒ่าผ่อนคลายอารมณ์ได้”
พ่อบ้านจี๋ไม่เห็นด้วยแม่นางซิ่วอี๋ผู้นี้เป็นผู้สืบทอดสำนักหมอผี ช่วงแรกที่ฮูหยินผู้เฒ่าป่วยก็ได้เชิญนางมาดูอาการ แต่น่าเสียดายที่วินิจฉัยไม่ได้ ยาที่ใช้ก็แค่ช่วยให้นอนหลับ บฮูหยินผู้เฒ่าหลับไป แต่ก็สะดุ้งตื่นด้วยความหวาดกลัว
“ฮูหยินผู้เฒ่าดื่มชาคลายเครียดแล้วขอรับ! แม่นางซิ่วอี๋รอสักครู่หากฮูหยินผู้เฒ่าอาการดีขึ้นพวกเราจะออกเดินทางทันที”
เวินซิ่วอี๋แม้ไม่พอใจ แต่พอคิดดูอีกที หากออกเดินทางตนก็ร่วมเดินทางไปกับฮูหยินผู้เฒ่าได้ถึงเวลานั้นก็ได้พบแล้วแค่อดทนรอสักหน่อย แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าต้องรอถึงเที่ยง
เดิมทีพ่อบ้านจี๋คิดว่าคงแค่ชั่วขณะหนึ่งผู้ใดจะรู้ว่าด้านในจะไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ พอเข้าไปถามก็ได้ยินว่าหมิงเวยใช้วิธีการกดจุดเพื่อช่วยให้ฮูหยินผู้เฒ่าหลับ เขาขมวดคิ้วแล้วก ก็รู้สึกเสียใจ
แม่นางผู้นั้น…เพราะฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนมีเมตตาเลยทนปฏิเสธไม่ได้ รู้อย่างนี้เขาควรส่งสองพี่น้องออกไปเสียก่อน
………….
จนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นฮูหยินผู้เฒ่าถัง
