เช่นนี้ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน”
“ไม่นึกเลยว่าสตรีที่แต่งตัวธรรมดาจะพกของล้ำค่าเช่นนี้ติดตัวไปด้วย”
“เจ้าดูท่าทางของพวกเขาสิ สั่งอาหารเต็มโต๊ะเพียงนั้นเมื่อครู่ก็พูดว่าร้านอาหารเล็กๆ เช่นนี้ไม่สามารถหาอาหารดีๆ ได้ ร้านอาหารแห่งนี้ก็ไม่เลวไม่ใช่หรือ หากจะเอาที่ดีกว่านี้ต้อง ไปเมืองใหญ่เท่านั้น”
“ดูเหมือนว่าพวกเขาจะจงใจใส่เสื้อผ้าธรรมดาเพื่อปลอมตัว”
“ใช่ สตรีเย่อหยิ่งผู้นั้นท่าทีราวกับคุณหนู ส่วนชายที่พกกริชผู้นั้นก็ดูเหมือนเป็นองครักษ์ แล้วอีกสองคนไม่กล้าคุยกับสตรีผู้นั้นเลยไม่แน่อาจเป็นสาวใช้ก็ได้”
พูดแล้วพวกเขาอดไม่ได้ที่จะทำสีหน้าย่ามใจ จากนั้นก็สรุปว่า “นี่มันแกะชั้นดีเลย!”
“ต้องปล้นหรือไม่”
“นั่น…พวกเราไม่ต้องไปปล้นครอบครัวเศรษฐีที่เมืองข้างๆ แล้วหรือ”
“ข้าไม่คิดว่าครอบครัวเศรษฐีจะรวยไปกว่าพวกเขาอีกอย่างสตรีสองคนนั้น…”
“ฮิๆๆ!” หลายคนยิ้มโดยปริยาย หลังจากหัวเราะเสร็จหนึ่งในนั้นก็ถามว่า
“เอาเลยดีหรือไม่”
คนที่เหลือตอบพร้อมกัน “เอาเลย!”
…………
จี้เสียวอู่ลูบท้อง และพูดอย่างเศร้าๆ ว่า “ข้าหิวมาก!”
คนหนุ่มสาวเป็นช่วงวัยที่ต้องทานเยอะหมั่นโถวแค่สองสามคำจะไปอิ่มท้องได้อย่างไร
หมิงเวยสางผมแล้วพูดว่า “เ
