่งกำลังทั้งหมดออกไล่ล่า วัดฉางเซิงกลายเป็นถ้ำโจรเพียงแค่ลูกคิดก็รู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาทันที ตอนนี้นางโผล่หัวออกมาแล้วจะต้องไม่พลาดโอกาสนี้แน่ สตรีร้ายกาจผู้นี้คือหัวหน้าที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ”
เขาไม่ได้พูดถึงการหายตัวไปของหมิงเวยแม้แต่ประโยคเดียว แต่พูดถึงการไล่ล่าผู้สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นก็อารมณ์ดี และพูดว่า
“เจ้ามีความคิดเช่นนี้ก็ดีแล้ว เจี่ยงเหวินเฟิงเป็นคนมีศักยภาพมอบเรื่องนี้ให้เขา เขาต้องเข้าใจได้อย่างชัดเจนแน่ ส่วนทางด้านอาเหยี่ยนเจ้าเกลี้ยกล่อมเขาด้วย เขาเป็นถึงเสียนอ๋องจะให้วิ่งตามหาสตรีผู้หนึ่งไปทั่วใช้ได้ที่ไหนกัน”
อันอ๋องพูด “เสด็จพ่อคงไม่ทราบ ผู้ที่หายตัวไปยังมีสาวใช้นามว่าอาหว่านอีกคน พวกเขาสองคนผูกพันกันมากเขาจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อตามหาอาหว่านแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”
“อ้อ…”
ฮ่องเต้ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เขารู้สถานะของอาหว่านถึงแม้ตอนนี้นางเป็นนักโทษที่เปลี่ยนชื่อเสียงเรียงนามไม่ให้ผู้อื่นรู้ แต่อย่างไรนางก็มีสายเลือดราชวงศ์ มันคงไม่ดีจริงๆ หากนางตกไปอยู่ในมือของพวกโจร
“อย่างไรก็เถอะเจ้าอย่าให้เขาก่อเรื่อง เรื่องตามหาคนเป็นหน้าที่ของเจ้า
