หลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว อันอ๋อง และหยางชูก็ไม่ได้เดินทางกลับจวน แต่พักที่ท้องพระโรง
อันอ๋องหรี่ตาไปได้ครู่หนึ่งก็ถูกปลุกให้ตื่นเป็นขุนนางกลุ่มหนึ่งเข้ามาถามสารทุกข์สุขดิบ อย่างเช่นซื่อเซียงจางถาน ฝูอ๋อง และคนอื่นๆ ที่รีบเข้าไปในวังเพื่อตรวจสอบสถานการณ์เ เพื่อให้แน่ใจว่าอันอ๋องปลอดภัยดี
คืนนั้นอันอ๋องไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขเริ่มจากถูกหยางชูหลอกให้เข้าไปในทางลับ และตกใจอยู่ค่อนคืน จากนั้นก็จัดการเรื่องที่เกิดขึ้นจนกระทั่งรุ่งสางตอนนี้ยังต้องมีปฏิสัมพันธ์กั บคนพวกนี้ซึ่งเขารู้สึกรำคาญใจมาก
แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก ฮ่องเต้มอบหมายให้เขารับผิดชอบงานราชการซึ่งอันที่จริงแล้วผู้ที่รับผิดชอบงานราชการที่แท้จริงก็คือจางถานซึ่งเขาต้องอธิบายให้อีกฝ่ายฟัง ส่วนฝูอ๋องเป็นผู อาวุโส อายุมากแล้วไม่สามารถละเลยเขาได้จึงทำได้เพียงฝืนเรียกสติเรียกกำลังใจทั้งๆ ที่ในใจนั้นขมขื่น
งานนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ ผู้ใดอยากเป็นรัชทายาทก็เป็นไปเขาแค่อยากใช้ชีวิตไปวันๆ อยากนอนจนกว่าจะตื่นเอง! เมื่อนึกถึงหยางชูที่นอนหลับอย่างสบายอยู่จวนข้างๆ อันอ๋องก็อิจฉาจนแ แทบบ้า!
กว่าจะจัดการอะไรเสร็จก็บ่ายแล้ว อันอ๋องรีบพูดกับ
