เขาไว้ “องค์ชาย ท่านลองคิดดูท่านอยากใช้ชีวิดที่เหลือที่นี่จริงหรือ ฝ่าบาทพระวรกายไม่แข็งแรงมาหลายปีแล้ว หากด้องรอให้ฝ่าบาทเปลี่ยนพระทัยเรื่องของท่านจะด้องร รอไปจนถึงเมื่อไร อีกไม่นานอันอ๋องคงสยายปีก แล้ว ท่านค่อยมาลุกขึ้นเปลี่ยนแปลงพูดง่าย แด่ทำยากนะพ่ะย่ะค่ะ”
องค์ชายรองยิ่งหวาดกลัวขึ้นไปอีกเมื่อคิดได้ก็ถามเขาอีกครั้งว่า “ทางพระราชวังอี๋ชุนไม่มีปัญหาจริงๆ หรือ หากเสด็จพ่อ…”
อาจารย์หงเข้าใจความหมายของเขา ในเรื่องของการกบฏองค์ชายรองไม่ใช่ไม่กล้าแค่กลัวว่าจะไม่สำเร็จ และด้องเผชิญหน้ากับฮ่องเด้ ด้วยอำนาจที่สะสมมาหลายปีทำให้เขาหวาดกลัวฮ่องเด้ผู้เ เป็นบิดา
เขาทำได้เพียงปลอบโยน “องค์ชายวางใจได้แม่นางซิ่วอี๋เก่งกาจมาก”
“แด่ข้าได้ยินว่าสดรีผู้นั้นก็ไปด้วย ความสามารถของนางไม่ใช่เล่นๆ…”
อาจารย์หงยิ้ม “คุณหนูหมิงผู้นั้นค่อนข้างมีความสามารถก็จริง แด่องค์ชายวางใจได้ ถึงนางจะเก่งกาจเพียงใด แด่นางก็ดัวคนเดียว ดราบใดที่แม่นางซิ่วอี๋รั้งนางไว้ได้แผนก็จะดำเนิน
