ตายมีอาการบาดเจ็บที่ศีรษะ” เจี่ยงเหวินเฟิงพูดจบอย่างรวดเร็ว แต่ยังดูมีความลังเล
หยางชูสังเกตเห็น และถามว่า “มีปัญหาอะไรหรือ”
เจี่ยงเหวินเฟิงพูด “พวกเราพบว่าคนที่ผู้ตายดื่มด้วยเมื่อคืนคือตี๋ฝาน”
หยางชูตกใจ
ตี๋ฝานเป็นหนึ่งในราชองครักษ์ที่เดินทางไปตงหนิงกับพวกเขา หลังจากกลับมาที่เมืองหลวงแล้วเขาถูกย้ายไปที่กองทหารรักษาพระองค์ และคดีก่อนๆ ได้ช่วยเหลือพวกเขามาไม่น้อยเลย
“เขาไม่มีพยานหรือ”
เจี่ยงเหวินเฟิงส่ายหน้า “ตอนนี้มีปัญหานิดหน่อย และไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นผู้ฆ่าออกได้ ตี๋ฝานเป็นคนสุดท้ายที่เห็นเขา และบอกไม่ได้ว่าไปที่ไหนมา”
หยางชูเงียบไปครู่หนึ่งแล้วหันไปหาอาสวน “ไปบอกเสี่ยวถงว่าพวกเราจะทานหม้อไฟกันตอนบ่าย”
อาสวนถาม “ท่านอ๋อง พวกเราไม่ไปพระราชวังนอกเมืองหลวงแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“จะไปได้อย่างไร!” หยางชูพูดแล้วหันไปถามเจี่ยงเหวินเฟิงต่อ “เรื่องนี้แปลกนิดหน่อยข้าขอพบเขาได้หรือไม่”
เจี่ยงเหวินเฟิงลังเล คดีเสวียนตูกวันครั้งก่อนได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ แต่คดีนี้..ด้วยสถานะของเขาไม่ค่อยสะดวกเท่าไรนัก!
เหลยหงเข้ามาพูดว่า “เยวี่ยอ๋อง ข้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับตี๋ฝาน หากมีเรื่องอะไร ท่านสามารถ
