งเวยพยักหน้า “เช่นนั้นก็เริ่มเลย”
“ขอรับ” ว่านต้าเป่าออกคำสั่ง ขันทีน้อยรีบกระจายคำสั่ง จากนั้นทุกคนได้ยินเสียงระเบิด และมองออกไปตามเสียงนั้น พลุพุ่งขึ้นไปในอากาศแล้วระเบิดออก มันหยุดไปสักพักแล้วหิมะก็ตกลงมา
นั่นคืออะไรกัน…สายตาของพวกเขาหันไปมองหมิงเวย จุดดอกไม้ไฟมีอะไรแปลกใหม่กันจะทำให้หิมะมีสีสันได้อย่างไร
เมื่อคิดเช่นนั้นจู่ๆ ก็มีดอกไม้ไฟอีกดอกพุ่งขึ้นไปในอากาศ มีคนสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงแล้วร้องขึ้นว่า “ดูนั่น! หิมะพวกนั้น!”
ในอากาศหิมะที่พลิ้วปลิวไสวในสายลมราวกับถูกดอกไม้ไฟฉุดกระชากให้ลอยไปตามลม
หนึ่ง สอง สาม…เมื่อดอกไม้ไฟดับลงเกล็ดหิมะก็หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ดอกไม้ไฟอีกลูกพุ่งขึ้นไปในอากาศ และในที่สุดพวกเขาก็เห็นว่าเกล็ดหิมะเหล่านั้นผลิบานพร้อมกับดอกไม้ไฟกลายเป็นดอกไม้ ดอกไม้ไฟส่องลงบนเม็ดหิมะ สะท้อนแสงหลากสี ท้องฟ้าที่มืดมิดก็สว่างขึ้นดูมีสีสันขึ้นทันตา เป็นภาพที่ทำให้ทุกคนเบิกตากว้าง
“งดงามมาก” อันอ๋องเฟยอุทาน “ที่แท้หิมะก็มีสีสันมากมายเช่นนี้นี่เอง”
ดอกไม้ไฟยังคงจุดต่อไป เกล็ดหิมะม้วนตัวขึ้นอีกครั้งก่อตัวเป็นรูปร่างใหม่
ใจเป็นสุขดั่งดอกไม้บานสะพรั่ง นกสาลิกาเคียงดอกเหมย นกกระเรียน
