คลายสกัดจุดเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นเขาต้องถูกกระทำย่ำยีเป็นแน่
จริงสิ ท่านอาจารย์เคยสอนว่าสกัดจุดอย่างไรนะ
……………
หยางชูมองจี้เสียวอู่ที่ถูกพาตัวไป และเห็นว่าสุดท้ายเขากำลังจ้องมองไปที่ห้องส่วนตัวห้องหนึ่งจึงเดินไปยกม่านลูกปัดขึ้น
แน่นอนว่าได้เห็นคนที่เขาคาดหวังไว้จึงยิ้มออกมา “ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านต้องอยู่ที่นี่”
หมิงเวยชำเลืองมองเขาและพูดว่า “เยวี่ยอ๋องกำลังหยอกเย้านารีอยู่ไม่ใช่หรือ เสียเวลามาที่นี่ทำไมกันเจ้าคะ”
หยางชูนั่งลงข้างกายนางอย่างหน้าด้านโน้มตัวเข้ามาแล้วพูดว่า “เมื่อครู่เรียกว่าหยอกเย้านารีได้อย่างไร ต้องตอนนี้ต่างหาก”
หมิงเวยผลักเขาออกแล้วเชิดหน้าขึ้น “ให้เกียรติข้าด้วย ท่านเห็นข้าเป็นคนเช่นไรกัน”
หยางชูลูบจมูกทำได้เพียงถอยออกมาแล้วถามนางว่า “ท่านไม่กังวลว่าจี้เสียวอู่จะเสียตัวหรือ”
หมิงเวยยิ้มบางแล้วถามเขากลับ “อันอ๋องพิศวาสตัดแขนเสื้อ[1]งั้นหรือเจ้าคะ”
“เมื่อก่อนไม่ใช่ แต่ไม่แน่ว่าวันนี้เขาอาจมีความสุข”
หมิงเวยพูด “นั่นขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพี่ห้าแล้ว เขาไม่ได้บอกว่าเขาฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งหรอกหรือ หากหลบหนีออกมาไม่ได้ก็แอบขี้เกียจเกินไป”
หยางชูหัวเราะ “ข้าสกัดจุดเขาไม่แรง หา
