สียงชื่นชมเช่นกัน
จี้เสียวอู่มองพลางพูดกับนางว่า “ได้ยินว่านักเต้นระบำพวกนั้นมาจากเผ่าซีหรง ปีก่อนเกิดความวุ่นวายที่เป่ยหู เผ่าซีหรงฉวยโอกาสฝ่าประตูเข้ามา และยึดเมืองของพวกเราไป แม่ทั พผู้หนึ่งจากตระกูลจงถูกฆ่าตายจากเหตุการณ์นี้
หลังจากนั้นแม่ทัพจงได้ส่งกองกำลังไปยึดเมืองคืนบุกทะลวงกองกำลังพันธมิตรซีหรง สังหารพวกเขาไปจนถึงวังของพวกเขา ตอนนี้หลายเมืองในซีหรงเป็นของพวกเรา ครอบครัวพวกผู้ดีเก่าแก่ข ของเผ่าซีหรงล่มสลายไปไม่น้อย คุณหนูเหล่านั้นตกต่ำจนมาเป็นนักเต้นระบำ…เฮ้อ ช่างน่าสงสารจริง”
หมิงเวยถอนหายใจ “ใช่เจ้าค่ะ!”
“อันที่จริงก็ไม่เลว” จี้เสียวอู่พูด “หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่นนำทัพ ชะตากรรมของพวกนางคงจะน่าเศร้ายิ่งกว่านี้อีก แม่ทัพจงมีจิตใจดี ควบคุมทหาร ปล้นสมบัติไม่ปล้นคน ไม่เช่นนั้น แม้แต่นักเต้นระบำพวกนางคงไม่ได้เป็น”
หมิงเวยไม่ได้พูดอะไร นางชินกับเรื่องนี้ตั้งแต่ชาติก่อนแล้วซึ่งนางไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
หลังจากแสดงมานานกว่าหนึ่งชั่วยามก
